
Ef það er eitthvert listform sem flestum finnst rosalega óáhugavert og fæst hvergi sýnt nema á fámennum hátíðum lengst úti á jaðrinum, þá eru það stuttmyndir.
Ég veit þetta af eigin raun, því eitt sinn var ég formaður dómnefndar í stuttmyndasamkeppni.
Samt er eins og menn séu að missa vitið út af stuttmynd.
Þegar leiðtogar arabaríkja eru farnir að mótmæla þessu erum við komin langt út á lendur absúrdismans.
Kann að vera að fyrir þeim vaki fyrst og fremst að beina augum almúgans frá slæmu ástandi heima fyrir?