Karl Th. Birgisson skrifar mikla grein um Styrmi Gunnarsson í nýtt hefti Herðubreiðar. Þar kennir ýmissa grasa.

Ég vildi gjarnan fá staðfestingu á sögunni sem þarna er rakinn um að Þorsteinn Pálsson hafi setið og hlustað á símtal milli Styrmis og Kristins Björnssonar þar sem þeir eiga að hafa hlakkað yfir væntanlegum óförum Baugsmanna?

Er hægt að spyrja Þorstein?

Svo er það kenningin um að lesendafjöldi Moggans fari minnkandi vegna Styrmis. Ég veit ekki hvort ég trúi þeirri kenningu. Nýs ritstjóra Morgunblaðsins bíður erfitt verkefni; að stöðva flótta lesenda. Mér sýnist reyndar að þeir fari margir hverjir sömu leið og hlustendur útvarpsins samkvæmt könnunum – semsagt fyrir ætternisstapa.

Mogginn reynir ákaft að höfða til ungs fólks, sérstaklega á aftari síðum blaðsins þar sem eru nú langar frásagnir frá Músíktilraunum. En er það að virka?

Á tíma fríblaða fer lestur blaða eins og Moggans minnkandi. Það gerist alls staðar í heiminum. Sum leggja upp laupana. Mogginn á eftir að fara enn neðar. Gamall Morgunblaðsmaður sagði við mig að blaðið ætti að búa sig undir að fara niður í 30 prósent – miða framtíð sína við að verja þá tölu. Það myndi þýða að blaðið hætti að hafa allt samfélagið undir eins og nú er.

Ég er ekki sammála því að Staksteinum hafi farið hnignandi. Er það ekki frekar þvert á móti? Pólitískir andstæðingar Styrmist engjast um dag eftir dag vegna Staksteina; það var meira að segja sett í gang herferð til að segja upp blaðinu.

Styrmir er merkismaður. Og sem stjórnmálaskýrandi er hann einstakur. Eitt einkenni hans er að hann sér allt út frá flokkspólitískum gleraugum. Hann þekkir ekki annað sjónarhorn. Í blaðinu í dag er langt Reykjavíkurbréf. Evrópuumræðan upp á síðkastið verður Styrmi tilefni til að velta fyrir sér hvort ekki hafi myndast tækifæri til að stofna nýja ríkisstjórn þar sem Samfylkingunni – sem hann hatar svo ákaft – yrði sparkað út í hafsauga.

Og Sjálfstæðisflokkurinn tæki undir faðm sinn Framsóknarflokkinn, Frjálslynda flokkinn og kannski Vinstri græna.