Ég byrjaði feril minn í blaðamennsku á Tímanum í skjóli Framsóknarflokksins. Við vorum þar saman við Illugi – ég man að ungur stjórnmálamaður leit stundum inn á skrifstofu okkar til skrafs og ráðagerða. Það var Halldór Ásgrímsson sem þá var formaður blaðstjórnar.

Samkvæmt þessu virðist ég vera kominn aftur á gamla góða staðinn. Farinn að vinna hjá Framsóknarflokknum. Er ekki sagt að hver vegur að heiman sé vegurinn heim?

Rétt er að taka fram að ég hef sjaldan notið viðlíka frelsis í blaðamennsku og á Tímanum þarna forðum daga. Við skrifuðum greinar um Samuel Beckett, þýska borgarskæruliða auk frumsamins sagnaflokks um persónur í undirheimum Reykjavíkur, Sögur af Alfreð Alfreðssyni og félögum.

Enn er ég forviða yfir því hvað framsóknarmenn voru umburðarlyndir gagnvart þessum unglingum.