Hér getur að líta manifestó, nokkurs konar stefnuskrá, Gilets jaunes, Gulu vestanna. Maður heyrir nú víða, meðal annars á íslenskum samskiptamiðlum, að rétt sé að taka fram gulu vestin.
En vandinn í þessu er að margt í tillögunum passar illa saman. Þarna er til dæmis krafist stjórnarskrárbundins þak á skatta sem er 25 prósent. En um leið eru kröfur um stóraukin ríkisútgjöld. Til dæmis er heimtuð 40 prósenta hækkun grunneftirlauna og velferðargreiðslna.
Þess er krafist að mannaráðningar hjá hinu opinbera verði stórauknar til að bæta þjónustu ríkis og sveitarfélaga og að farið verði í gríðarlegar byggingaframkvæmdir til að skaffa húsnæði fyrir heimilislausa.
Um margt annað er fjallað þarna. Við sjáum kröfur um að brjóta upp fjármálastofnanir sem eru of stórar til að falla, um að aðskilja viðskipta- og fjárfestingabankastarfsemi. Og um að fella niður skuldir sem hefur verið stofnað til með okurvöxtum.
Þess er krafist að Frakkland segi sig úr Evrópusambandinu til að endurheimta „efnahagslegt, peningalegt og pólitískt“ sjálfstæði. Tekið verði upp kerfi þjóðaratkvæðagreiðslna til að ákveða mál. Öll einkavæðing verði stöðvuð.
Á sama tíma er heimtað að fjórum sinnum meira fjármagn verði lagt í löggæslu og þarna eru líka áform um að leggja til atlögu við fjölmiðla með því að brjóta upp einokun á því sviði, hætta opinberum stuðningi við fjölmiðla og stöðva það sem er kallaður „ritstjórnarlegur áróður“. Þannig eigi að tryggja að almenningur fái aðgang að fjölmiðlum og fjölbreyttar skoðanir komist að.
Hvað skólakerfið varðar er þess meðal annar krafist að öll „hugmyndafræði“ verði gerð útlæg – og einnig er þarna ákvæði um að sett verði í stjórnarskrá að ríkinu sé meinað að skipta sér af ákvörðunum borgaranna um menntun, heilsu og fjölskyldumál.
Það er talað um að banna plastflöskur og önnur mengandi efni en líka erfðabreytta ræktun. Um leið er þess krafist að Frakkland verði iðnvætt á nýjan leik – og innflutningur þannig minnkaður.
Í utanríkismálum er þess krafist að Frakkland segi sig úr Nató, taki ekki þátt í stríðsrekstri á erlendri grund, en um leið segir að virða skuli alþjóðasamninga sem Frakkland hefur gerst aðili að.
Um innflytjendamál segir að stöðva verði farandfók sem ekki er hægt að taka á móti eða laga að samfélaginu – í ljósi þeirrar miklu „kreppu siðmenningarinnar“ sem við séum að upplifa.
Þetta er semsagt úr ýmsum áttum. Sumt virkar eins og það sé komið frá ysta hægrinu, annað frá ysta vinstrinu og svo eru þarna merki um anarkisma. Sumt er eins og það komi frá Fimm stjörnu hreyfingunni á Ítalíu, annað úr munni Trumps. Getur sannarlega ekki talist sérlega heildstætt.
Það eina sem sameinar Gulu vestin er semsagt óbeit á kerfinu, á ríkandi ástandi. Macron hefur bakkað – innan þessarar ósamstæðu hreyfingar eru öfl sem vilja halda áfram og freista þess að fella hann og stjórn hans. Það er bæði styrkur og veikleiki Gulu vestanna að þau hafa engan leiðtoga. En hér er reyndar einn sem er alveg til í að taka forystuna.
