Skífan er hreint ótrúlega léleg búð. Vöruúrvalið þar er svo slæmt að það er nánast ólýsanlegt. Fyrir nokkrum árum tóku eigendur Skífubúðanna sig til og ráku flestallt starfsfólk sem hafði eitthvað vit á tónlist. Sumt af þessu fólki hafið starfað í búðunum um árabil og myndað tengsl við viðskiptavinina.

Ég man sérstaklega eftir Grétari sem vann í Skífunni á Laugavegi. Hann hefur smitandi áhuga á tónlist; það kom oft fyrir að ég gekk út úr búðinni með geisladiska með tónlist sem hafði aldrei heyrt minnst á fyrr.

Á þeim tíma var hægt að kaupa klassíska tónlist í Skífunni, djass, alls konar gamalt rokk – nú er ekkert eftir nema einhver reytingur af titlum. Það var ekki einu sinni almennilegt úrval af jólaplötum þegar ég kom í Skífuna um daginn.

Í morgun les ég að eigendur Skífunnar hafi áhuga á að koma upp Starbucks á Íslandi.

En ættu þeir ekki fyrst að reyna að koma Skífubúðunum á réttan kjöl?

Fyrir utan að hér á Íslandi höfum við þjóðlegar kaffikeðjur sem nefnast Kaffitár og Te & Kaffi.

Þær gefa Starbucks nákvæmlega ekkert eftir.