Lekar eru eitt af því sem fjórða valdið, fjölmiðlar, byggja helst á.

Stofnanir, stjórnkerfi og fyrirtæki vilja helst halda sem mestu leyndu. Það er í eðli þeirra.

Watergate er frægasta fjölmiðlamálið sem byggist á lekum. Það er enn talað um Deep Throat sem afhenti blaðamönnunum Woodward og Bernstein gögn um spillingu í stjórnkerfinu.

Annað dæmi er hið fræga mál sem snerist um Pentagon-skjölin.

Það eru meira að segja til lög sem vernda þá sem leka í fjölmiðla – svokölluð whistleblower lög.

Hér á Íslandi hefur alltaf verið mikil leynd um allla mögulega hluti, í raun algjörlega óþörf leynd í svo litlu og friðsömu samfélagi.

Eitt af boðorðum hins endurreista Íslands ætti að vera gagnsæi.

Því hvað ættu menn svosem að hafa að fela hér?

Við værum líklega í miklu betri stöðu ef meira hefði lekið út úr Fjármálaeftirlitinu, bönkunum, stóru eignarhaldsfélögunum og ráðuneytunum.