Það er ýmislegt sem vekur forvitni í endurminningum Össurar Skarphéðinssonar frá árunum í síðustu ríkisstjórn. Það er betra að fá frásagnir um stjórnartíma ríkisstjórna meðan einhver hefur áhuga – sé það dregið of lengi er hætt við að áhuginn hafi farið mjög dvínandi.

Nú tek ég fram að ég hef ekki séð þessa bók, einungis lesið það sem er sagt frá í fjölmiðlum um hana.

Á Pressunni sé ég að í bókinni standi að Jóhanna og Steingrímur hafi haft í hótunum við Össur og Ögmund um stjórnarslit ef þeir greiddu ekki atkvæði á móti tillögu um að landsdómskærunni á hendur Geir Haarde yrði felld niður. Landsdómsmálið er ljótur blettur á þeim sem að því stóðu. Jóhanna greiddi atkvæði á móti því að Geir yrði dreginn fyrir landsdóm, en síðan greiddi hún atkvæði með því að tillögunni um afturköllun landsdómsákærunnar yrði vísað frá.

Hvað sem því líður er illt til þess að hugsa að baktjaldamakk hafi verið í gangi vegna landsdómsins. Össur segir að þá hafi allt logað innan ríkisstjórnarliðsins.

Svo er merkilegt að lesa eins og segir frá í Fréttablaðinu að Ólafur Ragnar Grímsson forseti hafi notað ríkisráðsfundi til að skamma ríkisstjórnina og vera í andstöðu við hluti eins og breytingar á Stjórnarráðinu og stjórnarskrárfrumvarpið. Það hefur heldur betur andað köldu milli hans og Jóhönnu og Steingríms.

Hvernig ætli andrúmsloftið verði á ríkisráðsfundum þessa kjörtímabils?