Kristján Þór Júlíusson og Ragnheiður Elín Árnadóttir styrkja stöðu sína mikið með stórum sigrum í prófkjörum hjá Sjálfstæðisflokknum. Eftir þetta eru þau bæði komin framarlega í röð ráðherraefna flokksins. Hvorugt þeirra hefur verið sérstaklega í náðinni hjá innsta kjarnanum í Valhöll, Ragnheiður Elín var sett af sem þingflokksformaður – hún studdi Hönnu Birnu Kristjánsdóttur í formannskjöri – en Kristján Þór stýrði framtíðarnefnd flokksins, tillögur hennar mættu engum sérstökum skilningi meðal flokksforystunnar.

En eftir þessa sigra verður erfitt að sniðganga þau. Þau eru komin fremst í röðina ef Sjálfstæðisflokkurinn fer í ríkisstjórn ásamt Bjarna Benediktssyni, Hönnu Birnu Kristjánsdóttur, Illuga Gunnarssyni og máski Einari Kr. Guðfinnssyni.

Afhroð Árna Johnsen og Tryggva Þórs Herbertssonar í prófkjörunum vekur athygli. Hvað Árna varðar er kannski furða að hann skuli hafa þraukað svona lengi á þingi, hann kom fyrst þangað inn 1983, og náði að komast aftur í raðir þingmanna eftir að hafa setið í fangelsi fyrir spillingarmál. Það verður að teljast einsdæmi.

Hvað Tryggva varðar þá tefldi hann djarft að reyna að ná fyrsta sætinu í Norðurlandskjördæmi eystra af Kristjáni Þór. Nú kemur á daginn að það var heldur vonlítil barátta. Tryggvi húrrar niður listann. Hann kveður með þeim orðum að gott verði að losna við „hælbíta og illt umtal sem fylgir þeim“. Það geta kannski flestir sagt sem starfa í stjórnmálum – fólki liggur afskaplega illt orð til stjórnmálamanna núorðið. En Tryggvi var í þeirri furðulegu stöðu að komast inn á þing eftir að hafa veitt föllnu útrásarfyrirtæki forstöðu og eftir að hafa verið efnahagsráðgjafi Geirs Haarde. Það reyndist á endanum of þungur baggi að bera.