Í leiðara Morgunblaðsins í dag, sem hefur yfirskriftina „Vinstriflokkurinn Viðreisn“ notar höfundur megnið af dálksentimetrum sínum til að agnúast út í Viðreisn, sem hann segir hafa kynnt sig til sögunnar sem frjálslyndan flokk, en hafi aðeins snúist um eitt málefni, inngöngu í ESB. Síðan hafi komið í ljós að flokkurinn er í raun aðeins hefðbundinn vinstriflokkur, sem keppi á „sama markaði“ og Samfylkingin, um þá fáu kjósendur sem annarsvegar vilji inn í ESB og hinsvegar þá sem vilja aukin ríkisumsvif og hærri skatta.

Þetta marki stefnu flokksins varðandi auðlindagjaldið, en Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir, formaður Viðreisnar, sagði í viðtali að ekki mætti lækka álögur á greinina í heild sinni. Leiðarahöfundi Morgunblaðsins þykir það skrítið, að formaður flokks sem telur sig frjálslyndan, skuli grípa til slíkra varna fyrir ríkissjóð:

„Þetta er athyglisverð afstaða hjá flokki sem segist frjálslyndur. Það að sérstakur viðbótarskattur á eina atvinnugrein sé að sliga hana þannig að stórum hluta hennar sé að blæða út má ekki nota „sem skjól“ til að lækka þessar óeðlilegu álögur. Flokkur sem væri frjálslyndur í raun mundi hafa áhyggjur af því ranglæti sem felst í veiðigjöldunum en hann hefði minni áhyggjur af því þó að skattar almennt myndu lækka. Hann væri hlynntur almennri skattalækkun, ekki síst þeirri sem þýddi að heildartekjur ríkissjóðs myndu lækka. Stjórnlyndur vinstriflokkur, eins og Viðreisn hefur reynst vera, hefur hins vegar meiri áhyggjur af ríkissjóði en atvinnulífi og almenningi í landinu, sem starfar í þessu sama atvinnulífi og er háður afkomu þess um eigin afkomu og velferð.“

Leiðarinn er ekki merktur nafni, en ekki þarf að leita lengi á ritstjórn Morgunblaðsins eftir þeim sem hafa samúð með útgerðinni.