Helgi Magnússon, formaður stjórnar Lífeyrissjóðs verzlunarmanna, sér lengra en nef hans nær. Hann er útvörður lífeyriseigenda við að stjórna sjóðnum og gæta þess að þeir sem halda um stjórnvölinn hafi það gott.

Nú er það svo að fólk sem stjórnar lífeyrissjóðum eftir að hafa verið lýðræðislega til þess valið býr við mikið vanþakklæti. Framkvæmdastjórar sjóðanna hafa að vísu himinhá laun en peningar eru ekki allt. Þeir sæta gjarnan árásum fólksins sem þeir vinna fyrir. Það er fólkið sem skilur ekki að góðir peningamenn kosta mikla peninga. Og slíkur er skepnuskapur fólksins í landinu að það fordæmdi að vesalings lífeyrissjóðsstjórinn fékk bíl sem kostaði ekki nema rúmar 10 milljónir króna. Hann þarf að geta hreiðrað um sig í hlýjum eðlavagni þegar naprir vindar fordæmingar blása um hann. Þetta veit formaður stjórnar lífeyrissjóðsins sem vafði framkvæmdastjórann í bómull til að hlífa honum við hnjaski.

En það eru ekki allir Helgar eins. Það er saman að jafna Helga og séra Helga. Helgi í Góu er maður sem hefur ekki hundsvit á lífeyrissjóðum og gæðingum þeirra. Hann telur að peningar lífeyrissjóðanna eigi að fara til þjóðþrifaverka í þágu fólksins sem borgaði. Hann fattar það ekki að við erum að tala um lifibrauð þeirra sem starfa við að safna saman lífeyrinum. Helgi, sem starfar við að framleiða páskaegg, auglýsti í blöðum að óeðlilegt væri að súkkulaðidrengurinn hjá lífeyrissjóðnum æki um á lúxusjeppa sem kassastúlkan í Bónus hefði skaffað með svita sínum og tárum. Auglýsingarnar voru að sjálfsögðu móðgun við allt fátækt fólk sem með stolti leggur lífeyri sinn í það að gera súkkulaðidrengjum sínum lífið auðveldara.

Helgi Magnússon neyddist til þess að taka bílinn af drengnum sínum eftir að áróðursherferðin hófst. Hann seldi lúxusvagninn en lét síðan hinn Helgann hafa það óþvegið. Hann benti á að Helgi í Góu væri með brambolti sínu og ótímabærum yfirlýsingum að auglýsa páskaeggin sín. Súkkulaðikóngurinn hafði að vísu hvergi nefnt framleiðslu sína í auglýsingunni en það liggur í augum að með auglýsingaherferð gegn súkkulaðidreng sjóðsins er hann að vekja athygli á eigin súkkulaði. Þetta er ömurleg framganga Helga sem á eftir að selja heilan haug af páskaeggjum vegna málsins. Og það hvarflaði ekki að honum eitt andartak að hugsa til súkkulaðidrengs lífeyrissjóðsins sem nú þarf að ferðast fótgangandi á brauðfótum sínum eða með almenningsvagni. 

Aðsend grein frá Pétri Jósefssyni

Þetta eru dramatískir dagar.  Gunnar Andersen sem vel flestir Íslendingar höfðu álit á og báru traust til virðist hafa fallið í sama díkið ýmsir þeirra sem voru viðriðnir stjórn fjármálastofnana í 2007 tíðinni.  -  Einn í viðbót úr Eimreiðarhópnum svo nefnda er fallinn en hyggst bjarga sér á tæknilegum atriðum hjá Mannréttindadómstólnum.  -  Bjarni Benediktsson formaður Sjálfstæðisflokksins hafði ekki burði til að fá frávísun á máli Geirs Haarde samþykkta á Alþingi.

Hinn ungi formaður Sjálfstæðisflokksins verður að koma klerkaveldinu innan flokksins  fyrir kattarnef.   Í baksýnisspeglinum hefur hann sífellt andlit Björns Bjarnasonar, Davíðs Oddssonar, Hannesar Hólmsteins Gissurarsonar, Baldurs Guðlaugssonar, Kjartans Gunnarssonar  ásamt fleirum úr Eimreiðarhópnum, -   Einars Kristins Guðfinnssonar,  Friðriks  Arngrímssonar og svo fleirum úr hinum gamla kjarna þess Sjálfstæðisflokks sem réði ríkjum ásamt framsókn frá 1991 til 2009 (utan þess tíma sem Samfylkingin endilega vildi koma sér í pyttinn).  Hanna Birna,  þrátt fyrir sigur í ósigrinum í glímunni við Bjarna um formennsku í Sjálfstæðisflokknum, stóð upprétt eftir það tap en hefur hins vegar ekki ennþá haft burði til að beita sér og koma sér undan klerkaveldinu.  -  Það er mikið verkefni fyrir Bjarna Benediktsson að gera Sjálfstæðisflokkinn að alvöru stjórnmálaafli sem hefur velferð íslensku þjóðarinnar að leiðarljósi og hann verður að gera það fljótt  -  annars missir hann niður þann litla damp sem hann hefur.  Það eru til aðrir sjálfstæðismenn sem eru hæfir til að taka að sér formennsku  í flokknum.   

Vont ástand  Samfylkingarinnar verður sífellt augljósara. Formaðurinn tekinn að eldast og þreytast – enda engin furða  eftir allt það sem á henni og öðrum forystumönnum ríkisstjórnarinnar hefur hvílt á undanförnum árum.  En allt tekur enda -  og  flokkurinn þarf að endurnýja forystuna -  þetta er ekki skrifað sem vantraust á Jóhönnu heldur vegna þess að enginn endist endalaust.  Ýmis innanbúðarmál  virðast flækjast fyrir Samfylkingunni og það er ærið verkefni fyrir nýja forystu að ná vopnum sínum og gera sig aftur gildandi í íslenskum stjórnmálum.

Frammistaða Steingríms J. í þessari ríkistjórn hefur verið honum til mikils sóma. Hann hefur alla burði til þess að halda áfram að leiða flokk sinn -  hver sem hann verður!.  Nokkuð hefur kvarnast úr því þingliði sem birtist okkur eftir  kosningarnar 2009  og uppi eru ólík sjónarmið í mörgum málum og nokkur hluti flokksmanna virðist ekki skilja að stjórnmálaflokkur í ríkisstjórn verður að standa saman  þótt stundum verði allhastarlegur ágreiningur um ýmis mál – sum stór.  En það er ekki fullorðið fólk sem berst við flokksbræður sína og flokkssystur á torgum  í stað þess að leysa mál með lýðræðislegum hætti innan flokksins og standa saman. Þarna virðist vera ærið verkefni fyrir höndum.

Um framsókn verður lítið skrifað í þessum pistli.  Undirritaður hefur engan skilning á því hvers vegna í ósköpunum þessi flokkur er ennþá til.  Hann hefur enga sérstöðu  - og líklega er hann fyrst og fremst lifandi sem arftaki Vinnumiðlunar Halldórs Ásgrímssonar  sem hyglaði mörgum og hyglaði stórt.   Fortíð flokksins er vond -  framtíðin lítt skiljanleg.

Þrír hópar ungra stjórnmálamanna hafa á undanförnum vikum haft tilburði í þá átt að stofna nýja stjórnmálaflokka.   Það verður gaman að velta því fyrir sér  hvað úr verður en til þess þarf meiri skrif en hér er boðið upp á.

Kjallaragrein Guðmundar Franklíns Jónssonar, formanns Hægri grænna:

Gleypugangur undir yfirskriftinni „hagræðing“ reið hér röftum á síðasta áratug. Hagræða átti í öllu, hvort sem það hétu bankar, dagvöruverslanir eða bensínsjoppur. Nýja línan þá var að ná sem mestri hagræðingu í rekstri með skuldsettum yfirtökum og sameiningum. Allt þetta fór rúllandi á hausinn; bankarnir, dagvöruverslanirnar og bensínsjoppurnar með tilheyrandi mörg þúsund milljarða tapi. Vitringarnir þrír, bankarnir kvarta yfir sparisjóðunum og vilja vera einir á markaðnum, þrjár bensínsjoppur á nýrri kennitölu og þrír aðilar með 90% af dagvöruversluninni.

Ég þarf nú ekki að taka það fram hversu ömurlegt þetta er fyrir þá sem hafa staðið sig án þess að snýta bönkum og lífeyrissjóðum. Fyrirtæki sem stunda viðskipti á markaði í dag og eru ekki í eigu lífeyrissjóða, erlendra vogunarsjóða eins og Arion og Íslandsbanka eða ríkisins er mjög slæm. Ástandið frá hruni hefur hríðversnað og staða fyrirtækja sem fóru í gegnum þensluárin af skynsemi og án skuldsetningar er mun verri nú en fyrir hrun. Á sama tíma er staða skuldsettustu stórfyrirtækjanna öllu betri og hafa þau litlar sem engar áhyggjur af verðlagningu né hver borgar launin.

Búskussum er hampað

Fyrir hrun urðu til viðskiptasamsteypur sem höfðu lamandi ítök á markaði. Þessar viðskiptasamsteypur blésu út á stuttum tíma, fyrst og fremst vegna þess að eigendur þeirra gátu misnotað aðstöðu sína og nutu óeðlilegrar fyrirgreiðslu. Þannig tókst þeim að kæfa og drepa niður keppinauta. Þessar viðskiptasamsteypur fóru eins og eldur í sinu um landið og keyptu upp einkafyrirtæki og markaðshlutdeild fyrir ódýrt lánsfé sem þau höfðu nær ótakmarkaðan aðgang að. Afleiðingarnar fyrir hagkerfið er sú að einstaklingum sem standa í einkarekstri hefur fækkað mikið.

Stórfyrirtæki lentu í vandræðum fyrir og eftir hrun en í stað gjaldþrots þá var tekin ákvörðun að bankar, lífeyrissjóðir og ríki taki þau yfir, létti af þeim skuldum þannig að þau geti haldið áfram sínum myrkraverkum á markaði. Þetta er samkeppnin sem er boðið upp á Íslandi í dag. Búskussum er hampað en búmönnum hegnt. Varfærni og íhaldssemi er semsagt af hinu illa. Staða lítilla einkafyrirtækja í dag er sú að þau fá engar afskriftir skulda en þurfa að keppa við skuldlausa risa á ríkisspena. Í dag er verið að gera aðra tilraun núna í mörgum af þessum stórfyrirtækjum með viðskiptamódel sem gengu ekki upp við bestu rekstrarskilyrði í samfélaginu. Nú verður að beita sér fyrir upplausn viðskiptasamsteypna landsins og rekja ofan af hnyklinum til að tryggja betur heilbrigt samkeppnisumhverfi bæði gagnvart fyrirtækjum og neytendum.

Niðurlæging landsbyggðarinnar

Fjórði vitringurinn er fundinn og heitir Byggingarnefnd Nýja Landspítalans. Byggingarnefndin og fjórflokksmeðreiðarsveinar hennar hafa  náð að eyða tæpum 3 milljörðum á síðastliðnum árum til þess að kynda gjaldþrotavélina aðeins meira. Þetta gera þeir allt í skugga gjaldþrota heilbrigðisstefnu og „hagræðingar“ og eru á góðri leið með að rústa heilsugæslunni á landsbyggðinni. Þegar er búið að loka St. Jósefsspítala í Hafnarfirði og búið að svipta tæplega 27 þúsund íbúa Hafnarfjarðar öllum aðgangi að sjúkrahúsi bæjarins. Þetta er þvílík hneisa, að fá orð fá þessu lýst, nema kannski orðið:  „Hringbrautarheilkenni“. Niðurlæging landsbyggðarinnar er algjör. Þeir verða ekki ánægðir fyrr en allir sjúklingar eru komnir á einn stað og hinir sem bíða eða eru í endurhæfingu eru settir á sjúkrahótel.

Brandari ársins er að þetta á að spara þrjá milljarða á ári. Ekkert er fjærri lagi. Norskir sérfræðingar sem vinna fyrir Byggingarnefndina vita ekki hvað verðtrygging er og virðast ekki vita hvaða vaxtakröfur íslenskir lífeyrissjóðir gera. Það stendur ekki steinn yfir steini í þessum útreikningum sérfræðingana, enda mataðir af fyrrverandi forstjóra spítalans sem er með milljarða tap á bakinu frá rekstri fyrri ára. Ég get lofað byggingarnefndinni einu og það er að íslenskir lífeyrissjóðir sem töpuðu hundruðum milljarða í hruninu, hlaupa ekki til og kasta fé í þessa óútreiknanlegu og síbreytilegu hít. Þeir koma til með að sjá fáránleika þessa verkefnis fyrr en byggingarnefndin. Þetta er ekkert annað en skuldsett yfirtaka á heilsugæslunni. Allt er þegar þrennt er og fullreynt í fjórða.

 Söngkonan Leoncie sendi þetta bréf og fór fram á að DV birti það.

Hello

My 2 concerts in Reykjavik Iceland were Fantastic. Now comes the Jealousy and the Hate attacks pouring down on me, One Little India Artist,Composer, from your third rate fake  journalists.

Go read my Blog on www.myspace.com/icyspicyleoncie, and also read something great on www.facebook.com/icyspicyleoncie.

I also suggest that you prejudiced bigots at DV get SKYRSLA, UMBODSMANS ALPINGI FYRIR ARID 1999, and then throw your selves in the ocean where even the sharks will run away away from such racist filth called dv reporters.

DV always allows all kinds of racist hate attacks on me. God is Great and you still do not have An ABBA.

My music is everywhere around the world so you’ll at Dv can cry with frustration that your hate attacks on the Internet are just IMPOTENT.

Also those Dv hate attacks and Internet propaganda are a Smokescreen for your own failures in LIFE.

EUROVISION.

Why do the Icelandic tinpots/Eurovsion failures,LIKE PALL OSKAR, tell RUV not to go for Eurovision because of Azerbaijans human rights? Look in front of yourselves. Look at Iceland!

ICELAND HAS GROSSLY VIOLATED OUR HUMAN RIGHTS AND MANY OTHER INNOCENT FOREIGNERS AND iCELANDERS HUMAN RIGHTS  TOO, IN ICELAND.

Shame on you’ll Evil hypocrites!

Now if you have the balls, print this article too. I don’t think you dare. Cowards!

I am happy that many Icelanders Do Not Beleive Dv racist propaganda and that’s why they came to see me. Bring all your icelandic superstars on stage with me in America, and I will wipe them out. Easy. Leoncie is a Genius. the Americans know that.

Leoncie

Á Íslandi er traust almennings á stjórnvöldum í sögulegu lágmarki en 90% kjósenda treysta ekki stjórnmálastéttinni og fjórflokknum. Það eru 5 til 10% almennings sem taka virkan þátt í stjórnmálum en við getum ekki eingöngu smíðað kerfi í kringum þessa fáu, við verðum að sníða það að hinum 90% sem vilja láta sig pólitík varða, þó ekki nema væri bara stundum. Íslendingar kippa sér ekki upp við að koma upp alls kyns aðstöðu fyrir áhugafólk t.d. fótbolta- og golfvöllum, sundlaugum og söfnum o.s.frv. sem eru ekki eingöngu ætlað atvinnumönnum og verða Íslendingar að fara eins að í pólitík. Við verðum að stokka upp kerfið og finna nýjar lausnir og opna verður hið lýðræðislega ferli. Þjóðfélag okkar þarfnast þátttöku almennings vegna mikilvægra málefna sem eru að hrjá þjóðfélagið í dag t.d. efnahagslífið, félagslega kerfið og umhverfið o.s.frv. Til þess að leysa þetta vandamál vill stjórnmálahreyfingin Hægri grænir, flokkur fólksins vopna alla kosningabæra landsmenn með spjaldtölvum. Ávinningurinn með því að virkja alla kosningabæra landsmenn í þjóðfélagsumræðuna er margvíslegur. Mætti hafa rafrænar kosningar t.d. í félög, sveitarfélög, stjórnir lífeyrissjóða og verkalýðsfélög og síðast en ekki síst þjóðaratkvæðagreiðslur. Íslendingar hafa nú þegar komið sér upp rafrænum skilríkjum, sem tryggir persónuvernd. Rafræn skilríki bjóða upp á mikið hagræði sem einfaldar aðgengi og eykur öryggi í samskiptum.

Verslun og viðskipti, samskipti og upplýsingaöflun, dreifing mynda, bóka og tónlistar á netinu hefur gjörbreytt lífi fólks. Heimurinn er við fingurgómana á neytandanum. Facebook, Twitter, Google, Amazon, Skype, Ebay o.s.frv. hafa gjörbylt heimsmenningunni og umgengnisháttum. Rúsínan í pylsuendanum er sú, að þar sem Íslendingar þyrftu um 275.000 spjaldtölvur á ca. tveggja ára fresti, að hægt væri framleiða spjaldtölvurnar á Íslandi. Þetta hefði einnig í för með sér tæknibyltingu og mundi örugglega auka áhuga fólks með góðar „app“ hugmyndir sem eins og margir vita er gríðarlega stórt viðskiptatækifæri í nýjum „app“ notendaheimi. Með þessu mætti skapa hundruð ef ekki þúsundir starfa við hátækniiðnað á Íslandi. Hagvöxtur framtíðarinnar byggir á hátækni, hraða, aðgangi að upplýsingum og hæfileikum til að nýta þær. Frí þráðlaus nettenging og háhraðanet verður að vera í þéttbýliskjörnum og á höfuðborgarsvæðinu. Þetta er framtíðin og Íslendingar með eitt elsta löggjafarþing veraldar eiga að vera brautryðjendur í þróun beins lýðræðis í heiminum. Allt sem til þarf er hugdjörf framtíðarsýn. 

Kjallaragrein Guðmundar Franklíns Jónssonar, formanns Hægri grænna.