„Í landi sem er svona rík ætti enginn að vera fátækur. Enginn. Aldrei,“ segir verksmiðjustarfsmaðurinn Ian McDonald í aðsendri grein sem birtist á vef Vísis í morgun.

Ian er Breti sem hefur verið búsettur hér á landi í rúman áratug og er óhætt að segja að hann sé búinn að fá sig fullsaddan af því þegar talað er um að hækkandi verðbólga hér á landi sé launahækkunum að kenna.

„Okkur er endalaust sagt að ástæðan fyrir hækkunum á öllu sé að við séum að fá of há laun. Að við, sem vinnum langa daga fyrir brotabrot af því sem ráðherrar og forstjórar draga heim, séum að gera lífið dýrara. Það er þægilegt bull fyrir þá sem sitja á peningunum, en algjör móðgun við okkur hin,“ segir hann í grein sinni.

Fær minna en 400 þúsund útborgað

Ian, sem er stjórnarmaður í Eflingu, bendir á að hann fái minna en 400 þúsund krónur á mánuði eftir skatt.

„Það hljómar eins og eitthvað, en prófaðu að lifa á því. Húsaleigan étur meira en helminginn. Maturinn hækkar í verði nær daglega. Ég fylli bílinn minn einu sinni á mánuði ef ég hef efni á því, og þá þarf ég að hugsa mig vel um hverju ég sleppi í staðinn. Svo koma þessir sömu stjórnmálamenn, sem fá milljónir í mánaðarlaun, og segja mér að það sé ég sem sé að valda verðbólgu.“

Ian segir að launin hans séu ekki vandamálið heldur græðgin, húsnæðisskorturinn og hagnaðarhugsunin sem hafa tekið yfir. „Ég ákvað ekki að hækka vexti eða rukka tugi þúsunda í leigu fyrir herbergi í kjallara.“

„Einfaldlega sjúklegt“

Ian gagnrýnir einnig Ásgeir Jónsson seðlabankastjóra fyrir að tala eins og hann hafi minnstu hugmynd um hvernig fólk lifir. Hann tali um að við eigum að draga úr neyslu. „Draga úr hverju? Barnamatnum? Ljósunum? Skólagjöldum? Fyrir þá þýðir „að draga úr“ að sleppa ferð til Barcelona. Fyrir okkur [hin] þýðir það að borða minna og vona að bensínið dugi út mánuðinn.“

Ian segir það pólitíska ákvörðun að hér á landi sé til fólk sem getur ekki keypt mat handa börnunum sínum. „Og að kenna þeim sömu fátæku um ástandið sem stjórnin sjálf hefur skapað er einfaldlega sjúklegt. Þeir segja að við eigum að sýna aðhald. Að við þurfum öll að „spenna beltið“. En sumt fólk á bara ekkert belti lengur. Þeir sem tala svona vita ekkert um líf fólksins sem heldur þessu landi gangandi. Þeir þurfa ekki að bíða með að borga rafmagnsreikninginn til að eiga fyrir skónum handa barninu sínu.“

Ian hvetur að lokum þá ráðamenn sem svona tala um að koma og hitta hann. „Skoðaðu launin mín í lok mánaðarins. Sjáðu hversu hratt það hverfur. Svo horfðu í augun á mér og segðu mér að ég sé vandamálið.“