Vésteinn deilir reynslu sinni í aðsendri grein hjá Vísi.
„Á dögunum tók ég eftir undarlegri færslu af greiðslukortinu hjá mér og kom ekki fyrir mig hvaðan hún væri. Eftir örstutta leit á netinu kom í ljós að þarna var um að ræða greiðslu fyrir áskrift að vefmiðli sem ég les ekki og man raunar ekki til þess að hafa nokkurn tímann lesið. Ef ég virkilega reyni þá rámar mig þó í að mér hafi þótt góð hugmynd að gerast áskrifandi fyrir einhverju síðan, þótt ég hafi ekki fylgt því eftir með sjálfum fréttalestrinum.“
Vésteinn sagði upp áskriftinni en fór á sama tíma að hugsa með sér hvort hann væri að borga fleiri svona greiðslur, hvort fleiri aðilar væru í raun í áskrift að peningunum hans.
„Eitt besta dæmið um slík útgjöld eru áskriftir. Nánar til tekið áskriftir sem við notum ekki en borgum samt fyrir. Þegar ég renndi yfir útgjöld síðustu mánaða birtust mér alls konar furðulegar færslur, sem fengu hárin til að rísa þegar ég hugsaði til þess hvað ég hefði getað sparað mér síðasta árið með því að segja þeim upp.
Færslur frá streymisveitu sem ég man ekki hvenær ég horfði á síðast, áskrift að hlaðvarpi sem hefur lokið göngu sinni en áfram er rukkað fyrir, og fleira sem mér hefur greinilega þótt sniðugt að kaupa fyrir allt of löngu síðan en notaði aldrei, blasti við mér.“
Að sögn Vésteins var það ekki góð tilfinning að sjá þessar færslur sem hann hafði samviskusamlega og sjálfkrafa greitt mánaðarlega án þess að nýta sér í raun þjónustuna sem hann var að borga fyrir. Það hafi vissulega verið óþægilegt að þurfa að horfast í augu við sjálfan sig og eigin útgjöld þegar hann renndi yfir yfirlitið sitt, en það þýði þó ekkert að stinga höfðinu í sandinn og gera ekki neitt. Þá situr maður uppi með óþarfa útgjöld sem geta þá jafnvel aukist enn frekar.
Hins vegar var það góð tilfinning að segja áskriftunum upp. Flestum var hægt að segja upp samstundis í gegnum netið. Í sumum tilvikum var um uppsagnarfrest að ræða.
„Það er þó betra að höggva á hnútinn strax en að borga út í hið óendanlega. Að segja upp óþarfa áskriftum tók allt í allt tæplega 30 mínútur. Í því fólst að fara yfir kortayfirlitið, leita uppi færslur sem ég kannaðist ekki við, fara inn á vefsíðu hjá viðkomandi fyrirtæki og segja upp áskriftinni. Með þessu sparast þó nokkrir þúsundkallar yfir mánuðinn.“
Vésteinn bendir á að það sé til mikils að vinna að fara yfir útgjöldin. Í sumum tilvikum geti áskriftargjöld hlaupið á fjárhæðum sem geta munað miklu fyrir fjárhag heimilisins.
„Því er ráð að spyrja sig: Er einhver í áskrift að peningunum mínum?“
