Fangi í ónefndu fangelsi hérlendis kvartaði til umboðsmanns Alþingis yfir því að honum hafi verið meinað að fá kærustuna sína í heimsókn. Bendir umboðsmaður fanganum á að hann verði fyrst að kvarta til dómsmálaráðuneytisins.
Kvörtunin var lögð fram í síðasta mánuði en samkvæmt henni synjaði Fangelsismálastofnun beiðni fangans um heimsóknarleyfi fyrir kærustuna. Ræddi starfsmaður umboðsmanns í kjölfarið við fangann í síma. Sagði fanginn í símtalinu að hann hefði ekki kært synjunina til dómsmálaráðuneytisins.
Í bréfi umboðsmanns til fangans segir að um heimsóknir til fanga sé fjallað í lögum um fullnustu refsinga. Þar segi meðal annars að fangi sem afplánar í lokuðu fangelsi geti fengið heimsóknir frá fjölskyldu og vinum ef aðstæður í fangelsi leyfi og slíkt teljist gagnlegt sem þáttur í refsifullnustu hans. Það sama eigi við um fanga sem afpláni í opnu fangelsi.
Forstöðumaður viðkomandi fangelsis geti ákveðið að banna tilteknum mönnum að heimsækja fanga ef nauðsynlegt þyki til að viðhalda ró, góðri reglu og öryggi í fangelsi og til að koma í veg fyrir refsiverðan verknað eða ef ástæða sé til að ætla að heimsóknin verði misnotuð að öðru leyti. Slíka ákvörðun skuli rökstyðja skriflega. Ákvarðanir um takmarkanir á heimsóknum séu samkvæmt lögunum kæranlegar til dómsmálaráðuneytisins.
Í bréfi umboðsmanns til fangans er þess ekki getið hvaða rökstuðning hann fékk fyrir því að vera meinað að fá kærustuna í heimsókn. Það kemur heldur ekki fram hvort það hafi verið Fangelsismálastofnun eins og fanginn segir eða forstöðumaður fangelsisins sem bannaði heimsóknina eins og kveðið er á um í lögunum og raunar er tekið fram á heimasíðu stofnunarinnar að það sé forstöðumaður sem geti bannað heimsóknir tiltekinna aðila. Líklega breytir þessi munur á orðalagi ekki miklu enda rekur stofnunin öll fjögur fangelsi landsins og forstöðumenn því starfsmenn stofnunarinnar.
Í bréfi umboðsmanns Alþingis til fangans segir að tilgangurinn með því að vitna í áðurnefnd lagaákvæði sé sá að ekki sé unnt að kvarta til umboðsmanns fyrr en æðra stjórnvald, sem í þessu tilviki sé dómsmálaráðuneytið, hefur lokið meðferð sinni á málinu. Sé þannig gert ráð fyrir að stjórnvöld fái tækifæri til að leiðrétta ákvarðanir eða annað í störfum sínum sem hugsanlega sé ekki í samræmi við lög áður en leitað sé til umboðsmanns. Í samræmi við þetta sé ekki hægt að taka kvörtunina til frekari athugunar að svo stöddu. Kjósi fanginn að bera málið undir dómsmálaráðuneytið getur hann leitað til umboðsmanns á ný þegar niðurstaða ráðuneytisins liggur fyrir, sé hann ósáttur við hana.
