Úrskurðarnefnd velferðarmála hefur sent frá sér úrskurð í máli sem varðar meðferð sem maður hlaut á Sjúkrahúsinu á Akureyri árið 2021. Maðurinn kom á bráðadeild með loftbrjóst en læknir skar hann milli rifja til að koma fyrir röri að lunga hans. Læknirinn deyfði hins vegar ekki manninn sem segist hafa öskrað af kvölum og beðið lækninn að hætta, á meðan þrír menn héldu honum niðri. Fór raunar svo að rörinu var ekki komið rétt fyrir með þeim afleiðingum að maðurinn fann mikið til í nokkra daga þar til þetta uppgötvaðist. Segist maðurinn enn finna fyrir verkjum vegna þeirrar meðferðar sem hann hlaut.
Maðurinn lagði fram kæru til nefndarinnar þrátt fyrir að Sjúkratryggingar hefðu samþykkt umsókn hans um bætur úr sjúklingatryggingu á grundvelli þess að hann hafi ekki hlotið bestu mögulegu meðferð. Virðist hann hafa verið ósáttur við mat stofnunarinnar á því líkamstjóni sem hann varð fyrir vegna meðferðarinnar en tímabil þjáningabóta var metið 181 dagur, varanlegur miski 5 stig en varanleg örorka engin.
Í kærunni kom fram að maðurinn hafi komið inn á sjúkrahúsið með loftbrjóst. Hann hafi legið á bráðadeild og læknir hafi staðið yfir honum og sagt að það þyrfti ekki að deyfa hann áður en hann yrði skorin á milli rifja. Það hafi þurft að koma röri að lunga og læknirinn hafi byrjað að skera og sársaukinn sem hafi fylgt því hafi verið gífurlegur, enda engin deyfing komin. Segir því næst í tilvitnun nefndarinnar í kæruna:
„Læknirinn hafi beðið þrjá karlmenn að halda kæranda. Þeir hafi lagst ofan á kæranda og læknirinn hafi haldið áfram að skera hann. Á þessum tímapunkti hafi kærandi öskrað af kvölum og beðið lækninn að hætta. Þá hafi svæfingalæknir komið inn en starfsmenn, sem hefðu verið með leyfi til að fylgjast með, hefðu kallað á hann. Svæfingalæknirinn hafi gefið kæranda kæruleysislyfs sem hafi slegið á verkinn og læknirinn hafi klárað skurðinn.“
Sagði maðurinn að læknirinn hafi virkað óörugg og óviss með hvað hún væri að gera samkvæmt starfsfólki sem hafi verið viðstatt. Þegar hann hafi síðan vaknað með mikla verki hafi hann fyrst verið á morfíni og síðan enn sterkari lyfjum. Slíkir hafi verkirnir verið þessa viku. Þegar umbúðir og annað hafi verið fjarlægt hafi komið í ljós að rörið hafi aldrei verið fest. Rörið hafi alltaf verið að strjúkast við lungað sem hafi valdið þessum óbærilegu verkjum. Verkir sem hefði verið hægt að koma í veg fyrir með betri vinnubrögðum. Að þessu sögðu vildi kærandi láta endurskoða niðurstöður Sjúkratrygginga Íslands.
Sagði maðurinn að þessi meðferð sem hann hlaut hafi valdið honum miklum vandræðum, andlega og líkamlega. Þótt hann hafi ekki orðið fyrir tekjumissi þar sem hann væri öryrki ætti hann samt rétt á bótum vegna þess tjóns sem hann hefði orðið fyrir. Hann sé enn með verki í síðunni. Það væri ekki rétt sem kæmi fram í bréfi sjúkratrygginga að læknirinn hafi kallað á svæfingalækni. Annað starfsfólk sem hafi verið viðstatt hafi gert það.
Læknirinn hafi samkvæmt skýrslu frá bráðadeild ekki vitað hvað hún væri að gera. Þegar hann hafi vaknað á gjörgæslu hafi sársauki og verkir verið óbærilegir og hann hafi fengið sterkustu verkjalyf sem séu gefin til að halda honum gangandi. Þetta hafi verið viðhaft í heila viku en þá hafi komið í ljós mistök hjá umræddum lækni. Læknirinn hafi ekki fest rörið og það hafi strokist við lungað í heila viku með tilheyrandi sársauka. Þessi vinnubrögð væru ekki í lagi. Það hefði verið hæglega hægt að koma í veg fyrir þann sársauka og þjáningu sem hafi komið í kjölfarið með réttum vinnubrögðum læknisins.
Sagðist maðurinn enn í dag finna fyrir verk í síðu sem tengist þessum mistökum. Ef hann hnerri eða hósti fái hann verki, jafnvel þegar hann dragi djúpt andann.
Sjúkratryggingar töldu ekki tilefni til að svara kærunni að öðru leyti en því að vísa í að afstaða stofnunarinnar til hennar kæmi fram í ákvörðun málsins. Hvað varðaði athugasemdir mannsins við málsmeðferðartímann sem var tvö og hálft ár benti stofnunin á að umsóknir um bætur úr sjúklingatryggingu hafi verið á bilinu 200 til 250 talsins ár hvert. Hver umsókn um bætur úr sjúklingatryggingu krefjist mikillar vinnu, gagnaöflunar, rannsóknar lækna og lögfræðinga og ritunar ákvörðunar. Raunar sé tekið sérstaklega fram á heimasíðu stofnunarinnar að bið eftir ákvörðun um bótaskyldu sé að jafnaði 12 til 18 mánuðir frá því gagnaöflun sé lokið. Sérstaklega umfangsmikil mál geti dregist lengur. Þá sé bið eftir mati á örorku að jafnaði 12 til 18 mánuðir frá ákvörðun bótaskyldu.
Úrskurðarnefnd velferðarmála segir í sinni niðurstöðu að fyrir liggi að maðurinn sé með verki sem taldir eru vera vegna samvaxta og áhrifa á millirifjataugagrein. Með vísan til sömu miskatöflu og Sjúkratryggingar notuðu telur nefndin hins vegar að miski mannsins, sem leiði til 5-8 prósent örorku, verði hæfilega metinn 7 stig en ekki 5 og því er sú ákvörðun Sjúkratrygginga felld úr gildi og miskinn ákvarðaður 7 stig.
Nefndin tekur hins vegar undir með Sjúkratryggingum um að maðurinn hafi ekki orðið fyrir varanlegri örorku þar sem hann hafi áður en hann hlaut umrædda meðferð verið metinn til hæsta stigs örorku vegna heilsufars síns og hafi því ólíklega verið á leiðinni út á vinnumarkaðinn aftur. Sá hluti ákvörðunarinnar var því staðfestur.
