Landsréttur staðfesti í dag dóm Héraðsdóms Reykjaness yfir Önnu Karen Thorlacius fyrir stórfellda líkamsárás í marsmánuði árið 2022.
Árásin var framin í Vinakoti, búsetuúrræði í Hafnarfirði fyrir börn og ungmenni með fjölþættan vanda. Árásarþoli var starfskona á Vinakoti, Tinna Guðrún Barkardóttir, en málið vakti mikla athygli og hefur töluvert verið til umfjöllunar í fjölmiðlum. Tinna Guðrún lýsti meðal annars árásinni og afleiðingum hennar í sjónvarpsþættinum Kveiki árið 2023.
Anna Karen reif í Tinnu Guðrúnu þar sem sú síðarnefnda sat í sófa, skellti henni á gólfið og dró hana um íbúðina. Hún reif í hár hennar og sló höfði hennar ítrekað í gluggakistu, hurðar og veggi. Mikill munur var á líkamsburðum kvennanna tveggja, Önnu Karen í vil, og auk þess glímdi Tinna Guðrún við heilsufarsvandamál, sem Önnu Karen var kunnugt um, en heilsufar Tinnu Guðrúnar gerði henni ennþá erfiðara um vik að verja sig en ella.
Anna Karen var á 19. ári þegar hún framdi árásina og var það virt henni til refsilækkunar. Niðurstaðan var 18 mánaða skilorðsbundið fangelsi. Anna Karen var jafnframt dæmd til að greiða Tinnu Guðrúnu fjórar milljónir króna í miskabætur og tæplega 4,5 milljónir í sakarkostnað.
Landsréttur hefur núna staðfest þennan dóm.
Anna Karen neitaði sök og bar við sjálfsvörn. Þeirri vörn hafa bæði héraðsdómur og Landsréttur hafnað en í niðurstöðu Landsréttar segir:
„Með vísan til forsendna hins áfrýjaða dóms og með hliðsjón af þeim sérfræðigögnum sem lögð hafa verið fyrir Landsrétt, sem að framan eru rakin, er staðfest niðurstaða héraðsdóms um sakfellingu ákærðu fyrir þá háttsemi sem henni er gefin að sök í ákæru. Þá hafa engin haldbær rök verið færð fyrir þeirri vörn ákærðu að uppfyllt séu skilyrði neyðarvarnar í málinu. Um var að ræða vísvitandi líkamsárás og hlaut brotaþoli af henni stórfellt líkams- og heilsutjón. Atlaga ákærðu var langvarandi, harkaleg og beindist meðal annars að höfði brotaþola en lagt er til grundvallar að hún hafi ítrekað barið höfði brotaþola í gluggakistu. Þá var ákærðu kunnugt að brotaþoli var lömuð á vinstri hendi og gat ekki dulist að hún átti erfitt með að verjast árásinni. Að framangreindu virtu verður talið að ákærða hafi í það minnsta látið sér afleiðingar líkamsárásarinnar í léttu rúmi liggja og verða þær virtar henni til ásetnings…“
Dóminn má lesa hér.
