„Ég hef oft hugsað hvaðan þessi mikli áhugi á almannavörnum komi og hvenær þetta hafi byrjað. Ég hef eiginlega alla mína fullorðinsár unnið eða verið sjálfboðliði í verkefnum tengdum því að hjálpa öðrum og leggja mitt af mörkum við að búa til öruggara samfélag.“

Svona hefst Facebook-færsla sem Víðir Reynisson, yfirlögregluþjónn hjá almannavarnadeild ríkislögreglustjóra, en þar fer Víðir yfir ástæðu þess að hann valdi þá leið sem hann gerði.

Víðir talar um Heimaeyjagosið en Eldfell gaus einmitt fyrir 48 árum í dag. „Fyrr 48 árum fór ég, fimm ára gamall, í siglinu með mömmu og systkinum mínu frá Vestmannaeyjum til Þorlákshafnar líkt og mörg þúsund aðrir Vestmanneyingar. Pabbi varð eftir til að sinna björgunarstörfum,“ segir Víðir.

„Reynslan af því að vera flóttamaður í eigin landi er eitthvað sem markar mann og fylgir okkur. Ég var heppinn að afi Guðsteinn og amma Magga tóku á móti okkur og umvöfðu okkur fyrstu dagana. Við flæktumst mikið þann tíma áður en við fluttum aftur til Eyja, bjuggum á allavega fjórum eða fimm stöðum. Ég var 16 ára þegar ég var ákveðinn að ganga í björgunarsveit og þar byrjaði síðan almannavarna ferðlagið sem stendur enn.“

Víðir þakkar þá þeim sem lögðu hönd á plóg á sínum tíma. „Það er gott að minnast og þakka fyrir þá sem lögðu allt á sig til að við sem þurftum kæmumst í skjól frá eldgosinu nóttina örlagaríku fyrir 48 árum,“ segir hann.

„Takk þið sem vöktuð okkur og sendu okkur niður á höfn, takk þið sem komuð okkur um borð, takk þið sem sigldu bátunum í örugga höfn, takk þið sem björguðu eigum okkar og reyndu að bjarga svo mörgu, takk þið sem sneru fljótt til baka og takk öll sem byggðu samfélagið okkar í Eyjum upp aftur. Takk! Þetta fólk er allt held ég ástæðan að ég valdi þá leið sem ég gerði. Við vorum og erum öll almannavarnir.“