

Ívar Guðmundsson hefur starfað í útvarpi í hátt í fjóra áratugi, eða frá því um 1988, og á þeim tíma hefur íslenskt útvarpsumhverfi breyst gríðarlega. Hann hefur hins vegar staðið vaktina í gegnum allar þessar breytingar, hjá mismunandi eigendum, á mismunandi tímum í rekstri og fjölmiðlaumhverfi sem hefur oft verið bæði stormasamt og krefjandi.
Ívar er ekki aðeins þekktur útvarpsmaður heldur einnig mikill áhugamaður um líkamsrækt og keppnismaður af lífi og sál, og þá hefur hann verið einn ötulasti stuðningsmaður íslenskrar tónlistar í útvarpi um áratugaskeið, kynnt nýtt efni, stutt íslenska tónlistarmenn og haft raunveruleg áhrif á það sem þjóðin hefur hlustað á. Í nýjasta þætti hlaðvarpsins Einmitt fer Ívar yfir ferilinn, morgnana í útvarpinu, líkamsræktina og lífið, ræðir allar eigendurna sem hafa átt félagið sem á Bylgjuna, væntanleg kaup á stöðinni og hvernig útvarpsumhverfið hefur breyst frá því hann byrjaði í útvarpi seint á níunda áratugnum.
Fyrsta starfið í útvarpi fékk Ívar þegar á FM957 sem að þá var svona um það bil þriggja mánaða gömul um haustið 1989. Hann hætti í fastri vinnu en fékk ekki alveg þau mánaðarlaun sem hann hefði viljað fá þannig að til þess að geta verið í loftinu á FM957 í miðri viku keyrði hann út pizzur um helgar til að láta dæmið ganga upp.
„Þarna er ég 23 ára gamall þegar ég byrjaði. Og síðan hef ég verið í útvarpi, maður er að verða sextugur, þannig að þetta eru 37 ár sem að telja í útvarpi og aldrei verður þetta leiðinlegt.“
Um áramótin 1994-1995 var honum svo sagt upp á FM957. Þá voru nýir eigendur komnir að stöðinni sem vildu aðrar áherslur.
„Það er nú sennilega það besta sem gat komið fyrir mig því að í framhaldi af því fór ég inn á Bylgjuna tveimur mánuðum seinna og þar hef ég verið síðan.“
Upp úr aldamótum fékk hann svo fast stæði í dagskránni frá Bítinu fram yfir hádegi. Á sama stað í kvartöld og geri aðrir betur.
En hvað segir hann um áratuga spár um yfirvofandi dauða útvarpsins á heimsvísu?
„Útvarpið hefur staðið af sér allar breytingar, bæði eigenda og yfirmannabreytingar og allar spár um dauða. Og það náttúrulega var sérstaklega þegar að við fengum Spotify og allt þetta,” segir Ívar þegar hann og Einar fara að ræða umhverfi útvarps sem miðils.
„Það sem heldur útvarpinu gangandi, það er þessi persónulega tenging. Ef við værum bara með ókynnta dagskrá eða gervigreindarraddir þá væri þetta fljótt að loka. Útvarpið verðir að hafa þessa mannlegu nálgun og við gerum mikið í því að vera í sambandi við hlustendur og við erum eingöngu í þessu fyrir hlustendur.“
Nýlega tilkynnti SÝN eigandi Bylgjunnar að viðræður væru hafnar á sölu útvarpsstöðva Sýnar, þar á meðal Bylgjunni, til Símans. Hvernig leggjast þær breytingar í Ívar?
„Mér líst bara vel á þetta. Síminn er stöndugt fyrirtæki. Ef að það gengur, þetta er bara frábært. Og ég gef mig bara allan í þetta á meðan að, eins og ég sagði, einhver nennir að hlusta og hafa mann í vinnu,” bætir hann við.

„Konan mín hlustar allt öðruvísi á útvarp heldur en ég. Ég er mjög fastheldinn. Stundum skipti ég svona til að tékka hvað aðrir eru að gera og þá er það meira út frá vinnunni. En ef að hún fær leiðinlegt lag, þá bara, þá skiptir hún strax. Engin miskunn,“ segir Ívar og bætir við:
„Þegar við kynntumst hún vissi, að ég var eitthvað að vinna þarna í kringum útvarp og hún sá titilinn sem ég hafði þá á Facebook og svo spurði hún mig sko hvort ég væri eitthvað í útsendingu ennþá? Þetta er 2014 sko. Þarna er ég búinn að vera náttúrulega á sama tíma í 14 ár,” segir hann og skellihlær.
„Ég hugsa að það hafi nú verið hluti af sjarmanum sem mér fannst við hana, þegar henni gat ekki verið meira sama hvað ég væri að vinna við.“