Brynjar Níelsson, þingmaður sjálfstæðisflokksins, sagði í þættinum Sprengisandi á Bylgjunni um helgina, að siðareglur ættu ekki við um um tilfelli þjóðkjörinna fulltrúa og siðanefnd Alþingis væri því óþörf. Með slíkri nefnd væri opnað svokallað Pandórubox, sem byði upp á endalausar kærur, þó fyrir liggi að engin viðurlög séu við þeim brotum sem siðanefnd tekur til.

Brynjar nefndi að slíkar siðareglur væru að erlendri fyrirmynd og taldi að slíkt fyrirkomulag gengi ekki hérlendis, þar sem íslenskt samfélag væri annars eðlis.

Björn Leví Gunnarsson, þingmaður Pírata, tekur málið upp í dag og telur að með orðum sínum segi Brynjar að þingmenn á Íslandi geti aldrei haldið sig innan marka siðareglna, né axlað ábyrgð:

„Segir þetta ekki allt sem segja þarf? Eina mögulega skýringin á þessari skoðun er að Brynjar telur að íslenska þingmenn geti aldrei haldið sig innan marka siðareglna eða axlað ábyrgð þegar þær eru brotnar. Aðrir þingmenn erlendis geta það en ekki við. Erum við öðruvísi mannverur? Nei? Önnur menning? Hlýtur að vera. Af hverju ættum við að vilja menningu þar sem þingmenn geta ekki haldið siðareglur? Mér dettur ekki nein ástæða í hug.“

segir Björn og spyr hvað þurfi þá að gera til að halda þingmönnum á mottunni:

„Augljósa svarið er að fá þingmenn sem geta fylgt siðareglum. Það kaldhæðnislega við það er að það á að vera auðvelt að fylgja siðareglum. Það á að vera sjálfgefin hegðun. Siðareglur eru í raun ekki mikið flóknari en „ekki vera fáviti“, sbr. reglan á Eistnaflugi. Nei, íslenskt samfélag er ekkert annars eðlis Brynjar. Það er einhver málsháttur sem segir að margur heldur ýmislegt um aðra en er í raun að lýsa sjálfum sér. Ætli það sé ekki einfaldasta skýringin á þessu?“