Jónas frá Hriflu var umdeildasti stjórnmálamaður Íslands á 20. öld. Hann átti þátt í að stofna bæði Alþýðuflokkinn og Framsóknarflokkinn – ef við teljum að Samfylkingin sé afsprengi Alþýðuflokksins má segja að báðir þessir flokkar séu í miklum vandræðum um þessar mundir.

Spillingarmál skekja Framsóknarflokkinn, en Samfylkingin er að fara að kjósa sér nýjan formann – en almennt áhuga- og stemmingsleysi virðist ríkja í kringum kosninguna.

Jónas var ekki mikið fyrir að skafa af hlutunum. Hér er brot úr grein eftir hann sem birtist í Skinfaxa, riti Ungmannafélaganna, árið 1913. Þá var Jónas ungur kennari við Kennaraskólann, en stjórnmálin snerust enn að miklu leyti um sjálfstæðismál – en við stofnun Alþýðuflokksins og Framsóknarflokksins hefst tíð stjórnmálabaráttu þar sem hagur almennings var í fyrrúmi.

Hugmynd Jónasar var að flokkarnir skyldu vinna saman, Alþýðuflokkurinn sem fulltrúi alþýðu bæjanna en Framsóknarflokkurinn sem fulltrúi sveitafólks. Höfuðandstæðingurinn var peningavaldið og stórgróðamenn.