Það er merkilegt að sjá að stærstu sveitarfélög landsins standa höllum fæti fjárhagslega. Segir reyndar að fjárhagurinn hafi verið viðunnandi á tímanum þegar aðhaldsaðgerðir eftir hrunið fóru að hafa áhrif, en undanfarin ár hafi syrt í álinn.

Kröfurnar um þjónustu hafa ekki minnkað, nei, þær aukast fremur en hitt og sveitarfélögin taka við verkefnum frá ríkinu. 2011 var þjónusta við fatlaðra flutt til sveitarfélagana. Sveitarfélögin hafa gríðarlegan fjölda starfsfólks á sínum snærum, en það er seint hægt að segja að þau borgi einhver ofurlaun. Launahækkanir eru nefndar sem ein ástæðan fyrir versnandi rekstri. Arionbanka segir frá „kostnaðarþrýstingi“ í greiningu sinni og talar um að sveitarfélögunum sé „að vissu leyti vorkunn“. En einhvers staðar verið að bruðla?

Einhvern veginn er þetta mál – stórmál – sem við fáum aldrei að sjá í samhengi. Yfirleitt verður það fremur tilefni til pólitísks skæklatogs sem skýrir ekki neitt. En þarna eru þrjú stærstu sveitarfélögin á sama báti. Er þá hugsanlegt að sveitarfélögin hafi ekki nægar tekjur til að sinna þeim verkefnum sem þeim er ætlað – og borga mannsæmandi laun í leiðinni? Hvar væri hægt að hagræða? Gæti frekari sameining sveitarfélaga eða einföldun stjórnkerfisins verið eitt ráðið?