Það er illt til þess að hugsa að Christine Lagarde, forstjóri Alþjóðagjaldeyrissjóðsins, sé að ávarpa ráðstefnu á Íslandi á sama tíma og gríska hagkerfið er endanlega að komast að þrotum.

Lagarde hefur rekið sérlega neikvæða stefnu gagnvart Grikklandi sem byggir á því að hægt sé að skera niður í hagkerfi og svelta það og ná samt að lyfta því. Þetta hefur reynst tóm tjara og afleiðingin er glötuð mannslíf, landflótti og fjöldaatvinnuleysi.

Þetta er spírall sem liggur stöðugt niðurávið.

Lagarde, gamall skjólstæðingur Nicolas Sarkozy, hefur reynst miklu verri forstjóri AGS en Dominique Strauss-Kahn, sem vissulega er mikill gallagripur, en eitursnjall á sínu sviði. Strauss-Kahn hefur sjálfur sagt að stefnan í Grikklandi sé röng.

Sumir héldu að AGS hefði skánað og litu þá til framgöngu sjóðsins á Íslandi. En Grikkland sýnir að sjóðurinn hefur ekkert breyst frá tímanum þegar hann varð móralskt gjaldþrota – Joseph Stiglitz hefur kallað stefnuna nútíma útgáfu af skuldafangelsi. AGS er enn þjónn fjármagnsaflanna.

Nú þarf leiðtogafund Evrópusambandsins til að ákveða örlög Grikkja. Ef niðurstaðan verður í anda Lagarde verður það stórkostlegur álitshnekkir fyrir ESB. Þjóð, sem tilheyrir þessu bandalagi sem á að tryggja frið og stöðugleika í álfunni, sogast þá líklega inn í algjört þrot og algjöra neyð.

Það verður félegt fyrir stuðningsmenn ESB að horfa á það. Líklega munu dúkka upp alls konar kenningar um hvað Grikkir séu latir og hvernig þeir lifa eins og sníkjudýr á öðrum Evrópuþjóðum. Der Spiegel hefur reyndar flett ofan af þessum þvættingi.

Lagarde talaði líklega bara af tjaldi í Reykjavík en það hefði þurft að baula á hana.