Það er býsna glúrið hjá stofnendum nýs alþjóðasinnaðs hægri flokks að kenna sig við Viðreisn.

Í hugum á hægri vængnum hefur Viðreisnarstjórnin yfir sér gyllta áru. Hún dró úr höftum sem þjakað íslenskt efnahagslíf á árunum eftir stríð og fram á sjöunda áratuginn.

Hún sat frá 1959 til 1971, fyrst var Ólafur Thors forsætisráðherra, síðar Bjarni Benediktsson og undir lokin Jóhann Hafstein. Helsti leiðtogi Alþýðuflokksins, sem myndaði stjórnina með Sjálfstæðisflokki, var Gylfi Þ. Gíslason – mikill talsmaður viðskiptafrelsis og alþjóðasamvinnu.

Viðreisnarstjórnin var þannig mjög umbótasinnuð – og það var á tíma hennar að Ísland gekk í viðskiptabandalagið EFTA. Hún hvikaði aldrei frá varnarsamstarfinu við Bandaríkin og verunni í Nató – þegar vinstri stjórn tók við 1971 hafði hún á stefnuskrá að segja upp varnarsamningum.

Það er gróið inn í sögu Sjálfstæðisflokksins að Viðreisn hafi verið afar góð – kannski besta ríkisstjórn Íslands. Hægri sinnaðir kratar hafa líka séð þetta samstarf í hillingum.

En að sama skapi er þetta nafn líklegt til að fara í taugarnar á þeim sem má kalla flokkseigendur í Sjálfstæðisflokknum.