Það er merkilegt að Gísli Marteinn Baldursson skuli hverfa úr borgarpólitíkinni þar sem hann hefur verið af áhuga og ástríðu. Ef ekki er rúm fyrir menn eins og Gísla þar, ja, þá erum við í vondum málum.

Ég þvertek svosem ekki fyrir það að það sé betra að vera í sjónvarpinu en í pólitíkinni – þetta er ekki góður tími til að vera í stjórnmálum.

Gísli talar í kveðjubréfi til vina og stuðningsmanna um „haturspólitík“ – það er það sem hann hefur ekki stundað.

Þvert á móti hefur hann verið málefnalegur og unnið með meintum pólitískum andstæðingum um framgang hugmynda sem báðir aðilar eru sammála um.

Þannig studdi Gísli nýtt aðalskipulag fyrir Reykjavík sem horfir til mikilla framfara. Þar er áhersla lögð á þéttingu byggðar og auðveldari för gangandi og hjólandi fólks.

Sumir í flokki Gísla láta eins og þetta sé argasti sósíalismi, en svo er auðvitað ekki. Þetta er í anda áherslna sem tíðkast í nútímalegu borgarskipulagi þar sem er lögð áhersla á að sóa hvorki tíma borgaranna né orku – umhverfismál er nefnilega ekki kommúnismi.

Í þessum anda starfa til dæmis tveir frægir borgarstjórar sem seint verða taldir vinstri menn, Boris Johnson í London og Michael Bloomberg í New York.

Annars er Gísli boðinn velkominn aftur á RÚV. Ég er viss um að hann á eftir að skila góðu starfi þar – rétt eins og hann gerði í fyrri vist sinni á stofnuninni.