Þetta er í raun merkilegasta frétt vikunnar.

Sex prósent grunnskólabarna og ellefu prósent leikskólabarna eiga annað móðurmál en íslensku.

Fjölgunin hefur verið ótrúlega mikil og hröð eins og kemur fram í fréttum RÚV.

Ísland hefur á skömmum tíma breyst í fjölmenningarlegt samfélag, það er veruleikinn sem við búum við.

Þetta eru að miklu leyti börn annarar kynslóðar innflytjenda – það er í raun ekki fyrr en á síðasta áratug 20. aldarinnar að innflytjendastraumurinn til Íslands fór að magnast.

Í raun er þarna risastórt verkefni. Það er ekki sjálfgefið að fólk tali þetta útkjálkamáll okkar, en skólakerfið okkar notar íslensku og við gerum býsna stífar kröfur þess efnis að þeir sem taka þátt í samfélaginu tali íslenska tungu. Mörg þessara barna kunna hana lítt eða ekki. En þá er um að gera að kenna þeim – svo þarna myndist ekki undirstétt í málfarslegum skilningi.

Hinn möguleikinn er auðvitað að slá af kröfunum varðandi íslenskuna – en væntanlega er ekki hljómgrunnur fyrir því.