Það er ágætt þegar fólk gefur sér tíma til að leiðrétta vitleysu. Því miður er það svo að maður lætur hluti sem eru rangir, vondir og vitlausir alltof oft líða hjá, líka þegar vitleysan er margendurtekin í fjölmiðlum. En þá er ákveðin hætta á að vitleysan verði sannindi, rangsannindi eins og nú er talað um.

Ungur háskólanemi, Tryggvi Thayer, fjallar á bloggi sínu um fréttir af banni við notkun kanils. Um þetta hefur verið skrifað í mörgum fjölmiðlum og hinu vonda Evrópusambandi er kennt um að ætla að ræna Dani kanilsnúðunum sem allt í einu virðast vera orðnir þjóðarréttur þeirra.

Tryggvi skrifar:

„Engin tilraun virðist hafa verið gerð hjá blaðamönnunum né ritstjórum til að ganga úr skugga um að fréttin sé rétt. Raunin er (og þarf ekki að leita langt til að komast að því) að það er ekkert í reglugerðinni umræddu sem bannar eða takmarkar á nokkurn hátt notkun kanils í matvælum. Reglugerðin takmarkar innihald kúmaríns í matvælum, en það er efni sem finnst í töluverðu magni í sumum plöntutegundum, meðal annars kassíu, sem er sú kaniltegund sem algengast er að notuð er í matargerð. Kúmarín finnst í mjög litlu magni í öðrum tegundum af kanil, þar á meðal Ceylon kanil, sem er líka kallað á ensku „true cinnamon“ og þykir fínna og er dýrara en kassía. Svo lítið er kúmarínið í Ceylon kanil að það mætti nota heilu hrúgurnar af því í hvern kanilsnúð án þess að fara upp fyrir leyfileg mörk kúmaríninnihalds. Sem sagt, það eina sem kemur í veg fyrir að danskir bakarar haldi áfram að baka sína dýrindis kanilsnúða er ef þeir neita alfarið að nota ögn dýrara og töluvert betra hráefni. Að Evrópusambandið skuli voga sér að gera okkur saklausu borgurum svona!“

Og svo bætir hann við, neðanmáls:

„Þess má líka geta að kúmarín er notað í rottueitur. Þannig að það mætti svo sem búa til frétt með sömu aðferð og virðist liggja að baki þessarar um að danskir bakarar noti rottueitur í kanilsnúðana sína. Ansi gott skúbb fyrir þá sem þora…“