Ekki er ég viss um að það sé rétt að Framsóknarflokkurinn sé að fá verri útreið í fjölmiðlum og hjá stjórnarandstöðunni en þeir sem stjórnuðu landinu á undan.
Það er reyndar athyglisvert að Sjálfstæðisflokkurinn er nokkuð stikkfrí. Það er Framsókn sem fær þungu höggin í ríkisstjórninni – en að sumu leyti er það sjálfskaparvíti eftir stóru loforðin í kosningabaráttunni. Það verður líka að segjast eins og er að ríkisstjórnin virkar býsna tæp þessa dagana.
Enn sem komið er virkar stjórnarandstaðan fremur lin miðað við það sem við sáum á síðasta kjörtímabili.
En síðasta ríkisstjórn fékk það aldeilis óþvegið. Hún upplifði reyndar nokkrum sinnum fjöldamótmæli á Austurvelli þar sem hún var hrópuð niður. Það var varla þægilegt. Jóhanna og Steingrímur sátu undir alls konar brigslum um svik og landráð; Icesave hafði þar mikil áhrif en líka stór fyrirheit um „skjaldborg um heimilin“.
Það er nefnilega varasamt fyrir stjórnmálamenn að lofa einhverju sem þeir geta ekki staðið við. Skjaldborgin var þess eðlis.
Jóhanna mátti svo varla bregða sér af bæ án þess að hún væri sökuð um að svíkjast um og hún fékk það aldeilis óþvegið þegar henni varð á að segja að Jón Sigurðsson væri frá Dýrafirði.
