Það er sami vandræðagangurinn á Alþingi og hefur löngum verið  þetta kjörtímabil.

Stjórnarandstaðan heldur uppi málþófi og reynir að tefja framgang mála. Það virðist þykja orðið sjálfsagt vinnulag, og er áhyggjuefni í sjálfu sér.

Þingforsetinn ræður ekki við neitt – hennar verður varla minnst fyrir röggsemi í embætti.

Það kann að hljóma eins og sniðug brella, krókur á móti bragði, að greiða atkvæði um stjórnarskrá sem breytingartillögu. En sá framgangsmáti er afar snautlegur og leiðir líklega seint til þess að ný stjórnarskrá taki gildi.

En fæstir skilja hvað liggur á að klára þingið þegar enn eru 43 dagar til kosninga. Liggur svona á að komast í páskafrí?

Það getur varla verið svo áríðandi að byrja kosningabaráttuna, hún fer fram hvort sem þing situr eða ekki, og í raun þarf hún ekki að vera nema þennan tæpa mánuð sem lifir til kosninga þegar páskáhátíðinni lýkur. Þriggja vikna kosningabarátta þykir hæfileg í mörgum nágrannalöndum okkar.