Umræðan um rammáaætlun er einkennileg.

Það er sagt að hún eigi að vera fagleg og ópólitísk – og að í henni eigi að felast sátt.

En það getur hún auðvitað aldrei orðið.

Sumir stjórnmálaflokkar vilja helst virkja hverja sprænu og hvern hver – í því sambandi eru meira að segja notuð rök eins og sum landsvæði séu svo fjarskalega ljót.

Aðrir flokkar vilja helst ekki neitt virkja. Ekki heldur það sem er í nýtingarflokki í rammaáætluninni.

Þess utan er alls engin sátt um í hvað eigi að nýta orkuna – við getum ekki einu sinni komist að niðurstöðu um hvort borgar sig yfirleitt að halda áfram með stóriðju.

Aðrir halda á lofti draumum um að selja orku í gegnum sæstreng til útlanda.

Sjónarmiðin eru gerólík og það er rugl að halda því fram að niðurstaða í svona máli geti verið ópólitísk og fagleg – hún mun alltaf ráðast af þeirri stjórn sem er við völd hverju sinni.