Það er trúfrelsi.

En það þýðir ekki að við þurfum að vera hrifin af öllum trúarbrögðum eða bera sérstaka virðingu fyrir þeim.

Í þessari frétt sem kemur frá fréttamanni RÚV í Kaupmannahöfn segir að konur sem gangi með slæður fyrir andlitinu séu síður ráðnar í vinnu í Danmörku en aðrar konur.

Er það furða?

Ef ég væri að ráða fólk í vinnu myndi ég líka hika við að ráða fólk sem er með stór trúar- eða pólitísk tákn utan á sér.

Það myndi líka gilda um mann eða konu sem kæmi í atvinnuviðtal veifandi stórum krossi. Ef maður sækir um vinnu í fáránlegum fatnaði á maður varla sömu möguleika og þeir sem eru skikkanlega til fara.

Annars hefur notkun hijab og niqab farið mjög vaxandi á síðustu árum með uppgangi hins róttæka íslams. Slæðan er í aðra röndina pólitískt tákn eins og áður sagði, það er ákveðin yfirlýsing að vera svona til fara – og þannig má segja að konur sem eru svona klæddar skilji sig sjálfar frá samfélaginu.

Nema það séu eiginmenn þeirra – karlaveldið – sem skipar þeim að gera það.