Ólafur Magnússon hefur gefið sig út fyrir að vera umhverfissinni.

Samt er hann boðberi mislægra gatnamóta um borgina, varðstöðumaður flugvallar sem er þess valdandi að bílaumferð er miklu meiri í borginni en hún þyrfti að vera – og nú tekur hann af dæmigerðri neikvæðni mjög illa í að kannað sé hvort lestarsamgöngur gætu verið málið á höfuðborgarsvæðinu.

„Nei, nei, ég hef enga trú á því,“ er viðkvæði Ólafs.

Samt er það nú svo að lestir þykja góður samgöngumáti í flestum nágrannalöndum okkar. Og þær geta gengið fyrir rafmagni sem nóg er af á Íslandi.

Ólafur segir að þetta hafi þegar verið kannað. Það er ekki alveg rétt. Fyrir næstum tíu árum var gerð lausleg athugun á hagkvæmni lestar til Keflavíkur. Hún fólst í því að tekið var kílómetraverð á lest sem hafði verið lögð að mig minnir til Arlanda-flugvallar í Stokkhólmi og svo reiknað út frá því – alveg burtséð frá ólíkum aðstæðum hér.

Merkilegra var það nú ekki.

Staðan í borgarstjórninni er orðin sú að unga fólkið þar þarf að taka saman höndum gegn gömlu körlunum.

Þar getur maður allavega gert sér vonir um að finna kraft, hugmyndir og framsýni.

Vandinn er ekki bil á milli flokka, heldur bil á milli kynslóða.