Sérstök nefnd undir forystu þess virta verkfræðings Helga Hallgrímssonar, fyrrverandi vegamálastjóra, komst að því að það væri þjóðhagslega hagkvæmt að flytja flugvöllinn úr Vatnsmýri. Það var bent á þrjá staði sem allir eru hagkvæmari en að hafa völlinn áfram á sama stað: Keflavík, Hólmsheiði og Löngusker.

Segjum að Keflavík sé út úr myndinni vegna fjarlægðar frá höfuðborginni. Það kann þó að breytast ef samgöngur þangað batna.

En þá stendur eftir sú niðurstaða að það margborgi sig að færa völlinn innan höfuðborgarsvæðisins.

Ekki get ég ímyndað mér að það breyti einhverju fyrir þá sem nota innanlandsflugið hvort völlurinn er á Lönguskerjum, Hólmsheiði eða í Vatnsmýri.

Það eru heldur ekki allir sem fljúga innanlands á leiðinni í alþingishúsið. Sumir eru meira að segja á leið út í heim.

Samt æpa menn hástöfum: Nei, nei, nei. Af einhverjum ástæðum – aðallega einskærum þvergirðingi – kjósa sumir að láta eins og þessi skýrsla hafi aldrei verið gerð.

Það skal ekki einu sinni hlustað á málamiðlanir eða tillögur til að leysa málið. Það skal vera allt eða ekkert.

Nú er borgarstjórnin í Reykjavík komin í gíslingu eina borgarfulltrúans sem hefur þá skoðun að flugvöllurinn eigi að vera í Vatnsmýri um aldur og ævi. Allir hinir fjórtán hafa lýst annarri skoðun. Borgin – bæði minnihlutar og meirihlutar – hafa staðið að samkeppni um framtíðarskipulag Vatnsmýrarinnar. Í dómnefndinni eru meðal annars Hanna Birna, Gísli Marteinn og Dagur B. Eggertsson.

Svo les maður greinar eins og þessa – eftir speking sem helst vill troða millilandaflugi ofan í Vatnsmýrina líka. Við höfum reyndar fengið forsmekkinn að því með tíðum ferðum einkaþota og líka þyrluflugi sem er stundað af auðmönnum.