Í Morgunblaðinu í dag kemur fram að mikil uppbygging er í atvinnuhúsnæði í miðborginni og í grennd við hana. Þetta er þvert á háværar raddir sem segja að miðborgin sé úrelt og úrleiðis. Þvert á móti hefur hún mikið seiðmagn fyrir fólk, fyrirtæki og fjárfesta.
Miðbær snýst ekki endilega um miðpunkt. Það er í fleiri borgum en Reykjavík að miðbærinn er ekki nákvæmlega í miðjunni. Miðbæir hafa aðdráttarafl sem byggist fyrst og fremst á sögunni. Tilraunir til að búa til nýja miðbæi misheppnast yfirleitt. Úr því verða yfirleitt ekki annað en útblásnar verslunarmiðstöðvar.
Í miðbænum eru sporin eftir söguna. Við erum einskis verð ef við þekkjum ekki sögu okkar. Hér var bær Ingólfs Arnarsonar, hér setti Skúli Magnússon upp innréttingar sínar, hér ríkti Jörundur hundadagakonungur, hér var þjóðfundurinn 1851, hér var lýst yfir fullveldi 1918, hér var slegist 31. mars 1949.
Hér eru stytturnar af Kristjáni 9da, Hannesi Hafstein, Jóni Sigurðssyni, Jónasi, Skúla fógeta, Ingólfi Arnarsyni, Leifi heppna og Thorvaldsen. Hér eru höfuðkirkjur þjóðarinnar, hér er Háskóli Íslands, Stjórnarráðið, Alþingi, Hæstiréttur, Þjóðminjasafnið, Landsbókasafnið, Þjóðleikhúsið, listasafn þjóðarinnar og hér rís tónlistarhúsið.
Það er hingað sem ferðamenn til borgarinnar koma; þeir fara ekki í Smárann eða Kringluna. Borgarbúar sýna miðbænum ekki nóga ræktarsemi, en þeir fjölmenna hingað á menningarnótt, Þorláksmessu og 17. júní.
Borgin þarf að vera í stakk búin til að taka á móti þessu, það þarf að vera til skipulag sem ekki er sífellt verið að hringla með, umferðin þarf að vera í lagi. Það þarf að fara að taka ákvörðun um umferðaræðar um Öskjuhlíð (helst undir hana) og brú yfir Skerjafjörð.
Og auðvitað eigum við að byggja upp í miðbænum. Hugmyndir um að gera hann að friðheilögu verndarsvæði eru út í hött. Í kringum tónlistarhúsið verður mikil uppbygging. Það er allt í lagi að skoða hugmyndir um að flytja gömul hús til, til að mynda úr Árbæjarsafni. Þau eru hvort sem er upprunin á þessu svæði flest. Það þarf að hefjast handa við að endurreisa Hverfisgötu – röð gamalla húsa meðfram Arnarhóli gæti til dæmis verið falleg.
Myndirnar eru fengnar af þessum bráðskemmtilega vef.
Á þeirri efri má sjá í norðurátt yfir Tjörnina, þar stendur samkomuhúsið Gúttó enn þar sem nú er bílaplan fyrir Alþingi.
Á neðri myndinni er Austurstræti eins og það leit út eftir brunann mikla 1915, en þá brann Hótel Reykjavík sem var stærsta og glæsilegasta hótel bæjarins ásamt fleiri húsum.
Eftir brunann hófst stórfelld uppbygging í Austurstræti og risu þá hin glæsilegu steinsteypuhús Austurstræti 14 (nú Café París) og Austurstræti 16 (nú Apótek).
