Bandaríkin taka óskaplega langan tíma til að velja sér forseta, má segja að hálft kjörtímabil sé lagt undir ferlið. Maður skyldi halda að þetta stuðlaði að því að valið yrði afar vandað, en því fer fjarri. Sýndarmennska og skrípalæti einkenna ferilið. Nú er sagt að við lifum á tíma post fact stjórnmála, þar sem staðreyndir skipti ekki máli lengur, samskiptamiðlar og sjónvarpsfréttir allan sólarhringinn eiga sinn þátt í því. Þetta hefur verið eitt helsta einkenni kosninganna vestra. Trump er maður sem kemur úr raunveruleikasjónvarpi og talar í samsæriskenningum.

Nú verður ekki horft framhjá því að Trump sigraði í kosningunum í gær. Hann verður forseti næstu fjögur árin. Í raun er þetta eins og ferðalag út í óvissuna – í heimi sem virkar frekar ótryggur fyrir. Trump er skrítið svar við kreppunni sem byrjaði 2008 – eftir kreppuna sem hófst 1929 kusu Bandaríkjamenn Roosevelt. Trump lofar að gera Ameríku mikla á nýjan leik – það er ekki líklegt að honum takist það. Mesta vandamálið í Bandaríkjum samtímans er hinn mikli ójöfnuður milli ríkra og snauðra. Trump virðist ekki hafa neitt plan. Líkleg niðurstaða er að stjórnmál í Bandaríkjunum verði enn átakameiri, bandaríska þjóðin mun pólaríserast og líklegt er að átök milli kynþátta harðni.

Við verðum að lifa með þessari staðreynd hér austanhafs. Ljóst er að Evrópa hlýtur að vera mjög á verði. Þetta kallar á samstöðu lýðræðisríkja í Evrópu. Við kosningu Trumps missa Bandaríkin geysilega tiltrú. Tilfinningin út um alla heim er að Bandaríkin hafi valið forseta sem er ekki hæfur til að gegna embætti. Hvernig ríkisstjórn nær Trump að setja saman? Hvað mun hann ganga langt í að framfylgja öllum skelfilega orðavaðlinum úr kosningabaráttunni? Um loftslagsbreytingar, Nató, múslima, Mexíkó og ýmislegt fleira.

Kannski er eitt einkenni Trumps að hann hefur í raun ekkert innihald, engan kjarna – hann er ekkert nema sýndarmennskan ein og einn möguleikinn er að nú reyni hann að ganga í augum á  leiðtogum á alþjóðavettvangi – þ.e. öðrum en Pútín.

Við lifum í heimi þar sem traust á hefðbundnum stjórnmálum hefur minnkað verulega og er komið í hættulegar lægðir. En þarna er sterk áminning um að við megum varast hvað við fáum í staðinn.