Það er svosem ekki nýtt að offramboð hafi verið á lögfræðingum á lista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík. Leiðin var svona hjá mörgum: Þeir fóru í MR, Heimdall, í lögfræðina, aðeins í stúdentapólitíkina og svo á lista hjá flokknum.

Bjarni Benediktsson, Jóhann Hafstein, Geir Hallgrímsson, Auður Auðuns, Gunnar Thoroddsen, Ragnhildur Helgadóttir Þorsteinn Pálsson, Friðrik Sophusson, Davíð Oddsson, Sólveig Pétursdóttir, Björn Bjarnason – þetta eru allt lögfræðingar og svo má telja áfram.

Stundum höfðu sjálfstæðismenn áhyggjur af því hvað framboðið af lögfræðingum var mikið. 1979 fór til dæmis fram mjög stórt prófkjör hjá flokknum. Ein niðurstaða þess var að Pétur Sigurðsson, kallaður sjómaður, datt niður fyrir það sem gat talist öruggt þingsæti. Þá var regla hjá Sjálfstæðisflokknum í Reykjavík að hafa ávallt einn fulltrúa verkalýðshreyfingarinnar á lista.

Það varð úr að Ellert B. Schram, einn lögfræðingurinn, vék úr sæti sínu til að Pétur gæti komist að. Fyrir þetta var Ellert mærður í leiðara í Morgunblaðinu. Hann komst ekki inn á þing í það skiptið.

Guðmundur Magnússon, sagnfræðingur og blaðamaður, tók eitt sinn þátt í prófkjöri hjá Sjálfstæðisflokknum. Hann skrifar á Facebook-síðu sína:

Þegar ég tók þátt í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins fyrir um aldarfjórðungi, haustið 1990, kusu 8480. Síðan hefur orðið mikil fólksfjölgun. En kjósendur í prófkjöri flokksins í gær voru þó ekki nema 3329. Sjálfstæðisflokkurinn er ekki lengur það stórveldi í íslenskum stjórnmálum sem hann var.

Ég fékk samtals 3100 atkvæði árið 1990. Það dugði mér í 13 sætið! Ólöf Nordal fékk núna samtals 2944 atkvæði. Það dugir henni í fyrsta sætið!

Eftir prófkjörið í gær skipa lögfræðingar 7 af 8 efstu sætunum hjá sjálfstæðismönnum. Oft hefur verið kvartað yfir offramboði lögfræðinga á framboðslistum Sjálfstæðisflokksins – með fullri virðingu fyrir þeirri ágætu stétt – en hér er slegið met sem ég held að muni skapa flokknum mótbyr í komandi kosningum.