Englendingar drekka mjög svipað og við Íslendingar, raunar má segja að kúltúr þessara þjóða sé býsna áþekkur. Við horfum meira að segja á fótboltann þeirra.

Á Englandi hafa menn verið að birta nýjar tölur um áhrif áfengisneyslu. Fjöldi fólks sem þarf að fara á sjúkrahús vegna drykkju á Englandi hefur snaraukist síðustu fimm árin. Þetta er fólk sem hefur orðið fyrir árásum, lent í slysum vegna áfengis, fólk með vínseitrun eða með skorpulifur.

Skemmtistaðir í Englandi eru farnir að vera opnir lengur en áður, áfengi er alls staðar á boðstólum, vínið er ódýrt. Afleiðingarnar eru fyrirsjáanlegar. Stórkostlegt heilsutjón, slys, glæpir, harmur og sorg.

Þetta ætti að vera víti til varnaðar fyrir okkur á Íslandi. Samt er verið að bera fram frumvarp um sölu áfengis í matvörubúðum. Meira aðgengi að áfengi – á sama tíma og dykkjan hjá okkur er að aukast líkt og á Englandi.

Engum mundi detta í hug að auðvelda aðgengi að til dæmis amfetamíni. Jafnvel þótt við tækjum þá stefnu að leyfa sölu amfetamíns myndum við passa upp á að það yrði ekki selt í matvöruverslunum. Ef áfengi væri að koma fyrst á markað núna yrði það hugsanlega flokkað með fíkniefnum eins og spítti. Örvunaráhrifin eru ekki ósvipuð. Margt fólk missir alveg stjórn á sér þegar það drekkur áfengi.

Áfengi er kannski hægt að selja í matvörubúðum í löndum þar sem flest fólk kann að umgangast vín. Það gengur hugsanlega í Frakklandi og á Ítalíu. Fólk í þessum löndum drekkur reyndar úr sér lifrina. En á Íslandi er það vafasamara.

Eitt í viðbót: Er ekki augljóst að úrval víns mun snarversna ef salan verður gefin frjáls? Eða halda menn að vínbúð í Nóatúni eða Hagkaupum muni bjóða upp á allar þær óteljandi tegundir léttvína sem hægt er að fá í áfengisversluninni í Kringlunni – sumt af því eðalvín á hreint ágætu verði?