Ég rakst á Helga Björnsson fyrir tilviljun á Friedrichstrasse í Berlín. Hann sýndi mér leikhúsið sem hann stjórnar nú í Admiralspalast. Mig hafði aldrei órað fyrir því að þetta væri svona stórt. Helgi segir að húsið sem er byggt umhverfis garð hafi gólfflöt Kringlunnar. Þarna eru fjögur leikhús, hið stærsta rúmar 1700 manns í sæti, salurinn á hæðinni fyrir ofan rúmar næstum því jafn marga og Þjóðleikhúsið.

Þetta er sögufrægt hús. Þarna var upphaflega skautasvell, fólk sat prúðbúið í stúkum kringum svellið, naut veitinga og horfði á herlegheitin. Uppi voru böð, sturtur fyrir pupulinn, laugar og nudd fyrir fína fólkið.

Síðar var húsinu breytt í leikhús. Þarna sungu Comedian Harmonists. Þarna spilaði hinn ungi Yehudi Menuhin á fiðlu. Það var byggð sérstök stúka fyrir Hitler. Það var merkilegt að húsið skyldi standa eftir stríðið; allar byggingar í kring voru sprengdar til grunna. Eftir stríðið hafði óperan aðsetur þarna um skeið.

Það var þarna að Kommúnistaflokkurinn sameinaðist sósíaldemókrötunum í austrinu og úr varð Sosialistische Einheitspartei Deutschlands – flokkur nýrrar tegundar – flokkurinn sem ríkti svo í Þýska alþýðulýðveldinu. Frægt var handatak Wilhelms Pieck og Ottos Grotewohl og birtist á ótal ljósmyndum sem var dreift um landið. Þetta áttu að vera sögulegar sættir milli komma og krata – en svo var þetta auðvitað hreinn stalínistaflokkur.

Helgi fór með mig um allt leikhúsið. Við klifruðum meira að segja upp mjóan stiga upp á þak. Staðsetningin er einstök; norðurhluti Friedrichstrasse var í niðurníðslu þangað til fyrir nokkrum árum – nú er þetta að verða líflegt og skemmtilegt svæði. Stórhugurinn er mikill hjá Helga og félögum; í húsinu er mikil starfsemi og þeir hafa aflað stórra fjárhæða til að byggja upp þetta glæsilega hús.

Allt virkar það mjög ævintýralegt.