Konunni minni finnst þetta rosalega fyndið.

Og þetta líka.

Nóg af smjöri og kjöti, grænmetið frekar til skrauts, annars soðið í mauk, space-age strawberry flavor hlaup, nóg af gerviefnum – og ekki reynt að fela þau eins og nú er; framreiðslan nánast fullkomin. Þetta er líka fifties, fyrsti tíminn þegar offramboð var frekar vandamál en fæðuskortur.

Kannski svolítið naívur tími – þegar allt gervi var gott. Stutt síðan var kreppa og stríð, en nú er nýtt, nóg til af öllu. Við erum á leiðinni til tunglsins, keyrum um í Chevrolet, en kommarnir segjast ætla að fara fram úr okkur árið 1962.

Kjöt á fati.

Partí fyrir unga fólkið. Hvað er eiginlega með þessar pylsur?

Heinz uxahalasúpa vekur góðar minningar. Hún var borðuð á jólunum hjá mér. Uns eitt ár að tegundin fékkst ekki lengur. Síðasta dósin fannst í nýlenduvöruverslun við Barónstíg.

Nóg af jell-o.

Sérstakur vasi á svuntunni fyrir sígarettur

Grillmeistaranum líst vel á ungu stúlkuna.