Stundum er talað um að hlutir finni sinn botn. Þ.e. þann stað þar sem verður ekki neðar komist.
Við vitum til dæmis ekki hvort íslenski hlutabréfamarkaðurinn hafi fundið sinn botn. Hann hefur rétt pínulítið úr kútnum en gæti fallið aftur.
Eins er það með Framsóknarflokkinn. Samkvæmt nýrri skoðanakönnun Fréttablaðsins er flokkurinn með 5,9 prósenta fylgi.
En er það botn Framsóknarflokksins?
Og er von til þess að sá sem fer svo langt niður nái nokkurn tíma einhverju sem er í líkingu við fyrri hæðir?
