Ég skrifaði í gær að það hefði verið veikleiki mótmælanna í Ráðhúsinu í gær að þau voru boðuð af ungliðahreyfingum flokkanna sem voru að missa völdin þennan dag.
Það hjálpar kannski ekki að í fjölmiðlum birtast myndir af formanni Ungra jafnaðarmanna í Ráðhúsinu þar sem hún kemur manni fyrir sjónir eins og einhvers konar herforingi.
Pétur Gunnarsson orðar það svo að mótmælendur hafi fært Birni Bjarnasyni vopnin í hendurnar.
Ísköld þögn og fyrirlitning hefði kannski verið áhrifameiri.
Hins vegar er líka rétt að þarna var inn á meðal fólk sem er ekki endilega starfandi í stjórnmálaflokkum. Og að mörgum er gróflega misboðið yfir stjórnleysinu í borgarstjórn.
Mogginn telur hins vegar að Samfylkingin beri ábyrgð á þessu skuldlaust. Þetta stendur í leiðara blaðsins í morgun:
„Í gær kallaði Samfylkingin fólk á áheyrendapalla Ráðhússins vegna kjörs nýs borgarstjóra á vegum nýs meirihluta í borgarstjórninni. Þeir áheyrendur, sem Samfylkingin kallaði til höfðu uppi hróp og köll og púuðu á nýjan borgarstjóra og aðra.
Framkoma sem þessi er ekkert annað en skrílslæti og furðulegt að næst stærsti stjórnmálaflokkur landsins skuli standa fyrir slíku. Það segir leiðinlega sögu um afstöðu forystumanna þess flokks til lýðræðisins.
Meirihluti borgarfulltrúa í borgarstjórn Reykjavíkur hefur lýðræðislegan rétt til að mynda nýjan meirihluta, sem tekur við af þeim, sem njóta ekki lengur trausts meirihluta borgarfulltrúa. Þeir sem missa völdin geta verið ósáttir við þessa breytingu en þeir eiga engan annan kost en að kyngja breytingunni og leitast svo við að snúa henni við í næstu borgarstjórnarkosningum, sem fram fara eftir rúmlega tvö ár.
Samfylkingin þolir bersýnilega ekki að missa völdin í borgarstjórn og bregst við með afar ógeðfelldum áróðri gegn Ólafi F. Magnússyni, borgarstjóra. Annars vegar með þeirri hrokafullu afstöðu til hins nýja borgarstjóra, sem lýsir sér í orðum bæði Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur, formanns Samfylkingar, og Dags B. Eggertssonar, fyrrverandi borgarstjóra, og hins vegar með skipulögðu illu umtali um hinn nýja borgarstjóra, sem er svo skammarlegt að furðu gegnir að þetta fólk vilji leggja nafn sitt við.
Hið eðlilega svar borgarbúa er að gefa Ólafi F. Magnússyni, borgarstjóra, eðlilegt tækifæri til að móta embætti borgarstjóra með sínum hætti og kynna þau stefnumál, sem hann vill vinna að.
Forystumenn Samfylkingarinnar ættu að sjá sóma sinn í að stöðva það ómerkilega tal, sem berst nú út úr þeirra röðum.“
Það er rétt að mótmælin í Ráðhúsinu í gær fóru úr böndunum. En sköðuðu fyrst og fremst gömlu meirihlutaflokkana sem nú þurfa að verja sig vegna þessa – hafa glutrað niður því sem var mórölsk yfirburðastaða.
Hvað varðar „ómerkilegt tal“ um Ólaf F. Magnússon þá er það auðvitað eins og hvað annað bull í Mogganum. Það hlýtur að vera í lagi að spyrja um heilsufar manns sem ætlar að fara að stjórna borg eins Reykjavík. Vekur líka athygli að ekki er hægt að fá nein svör um þetta.
Og það hlýtur líka að vera í lagi að spyrja hvort nýji meirihlutinn er byggður á ósannindum?
En sem fyrr ólgar hann af hatri í garð þessa stjórn Samfylkingarinnar. Það er makalaust að meira og minna öll pólitísk skrif þessa merka blaðs skuli vera byggð á persónulegri óvild og kenjum ritstjórans.
