Ólafur F. Magnússon verður sjötti borgarstjóri í Reykjavík á hálfum áratug. Eftir ár verður líklega skipt aftur.

Það er náttúrlega ekki boðlegt. Stjórnmálamennirnir hafa í raun brugðist trausti borgarbúa.

Reykjavík líður fyrir hvað stjórnarfarið er óstöðugt. Borgarpólitíkin virðist ekki ganga út á annað en valdapot.

Hvað er til ráða?

Kannski þarf að losa tökin sem stjórnmálaflokkarnir hafa á borgarstjórninni? Kjósa þangað fólk sem ann borginni meira en flokknum sínum. Borgarbúa með hugsjónir. Málefnaágreiningurinn er hvort eð er enginn lengur. Málefnasamningur Ólafs F. og Vilhjálms hefði getað verið borinn fram af hvaða vinstri flokki sem er.

Eins og er gera flokkarnir ekkert gagn í borginni. Þeir þvælast bara fyrir.