Vinur minn einn segir að lundinn hljóti að vera jólagjöfin í ár.

Það gefur auga leið – það eru svo margar lundabúðir á Laugaveginum.

Annars er kvartað undan slæmri stöðu verslunar í landinu, ég held að full ástæða sé til.

Hún býr við einn hæsta virðisaukaskatt í heimi, vörugjöld og tolla, fáránlega háa vexti – og það sem hefur mest áhrif, kaupmáttur neytendanna er ekkert til að hrópa húrra fyrir.

Verð er í sjálfu sér ekkert lægra í nágrannalöndum, en kaupmátturinn er meiri þar. Verslunin á Íslandi getur illa keppt við kínverskar netbúðir. Það er líka tákn um ástandið að erlendar verslunarkeðjur á borð við H&M telja sig ekki eiga erindi á íslenska markaðinn.

Svo er náttúrlega hitt að hér hefur verið mikil offjárfesting í verslunarhúsnæði, nýting þess er mjög léleg og hagkvæmnin lítil. Þetta hefur verið drifið áfram af verslunarkeðjum sem hafa verið í eigu auðmanna, en eru nú að miklu leyti komnar í hendur banka og lífeyrissjóða.

Maður hefur kannski ekki svo mikla vorkunn með þeim, heldur fremur stétt smákaupmanna sem þreyir þorrann og góuna í þessu árferði. Hér á Íslandi hefur lengstum verið lítil samúð með smáatvinnurekstri – og veita þó lítil og meðalstór fyrirtæki miklum fjölda manns vinnu. Stórútgerðin, stóriðjan, stórverslanir hafa alltaf setið fyrir.

Jólagjöfin í ár?