Birgir Ármannsson, formaður utanríkismálanefndar Alþingis, áréttar það sem er reyndar vitað í viðtali við Rúv – það er ekki búið að slíta aðildarviðræðunum við Evrópusambandið.

Á þeim hefur verið hlé, reyndar hefur það staðið síðan á síðasta misseri ríkisstjórnar Jóhönnu og Steingríms, og viðræðunefnd Íslands hefur verið leyst upp.

Menn eru farnir að velta fyrir sér hvort standi yfirleitt til að draga aðildarumsóknina til baka. Fyrir Sjálfstæðisflokkinn er þetta vandræðamál, forysta hans var búin að hafa uppi stór orð um þjóðaratkvæðagreiðslu, atvinnulífsgeirinn sem tengist flokknum vill halda áfram sem og drjúgur hluti flokksmanna.

Og svo er líka hitt að það gæti verið ágætt fyrir Sjálfstæðisflokkinn að halda umsókninni opinni. Það styttir leiðina verulega yfir til Samfylkingar og Bjartrar framtíðar ef stjórnarsamstarfið við Framsóknarflokkinn fer út um þúfur.

Framsóknarflokkurinn hefur miklu meiri hag af því að slíta viðræðunum. Meðal kjósenda hans er varla nokkur stuðningur við Evrópuaðild. Forystumenn í Framsókn tala mjög digurbarkalega um ESB, ólíkt til dæmis Bjarna Benediktssyni. Og með því að slíta yrði betur girt fyrir að Sjálfstæðisflokkurinn gæti farið í samstarf við aðra flokka.

En á meðan ókyrrast Heimssýnarmenn og Hádegismóar sem vildu helst sjá endi bundinn á umsóknina í eitt skipti fyrir öll.

Ruglingurinn með IPA-styrkina kemur svo inn í þetta. ESB veit ekki hvað Ísland ætlast fyrir. Íslensk stjórnvöld verða sár yfir peningum og verkefnum sem tapast. Menn segja að ekki verði bæði haldið og sleppt – en í því að slíta ekki aðildarviðræðunum fyrir fullt og allt felst auðvitað ákveðin pólitísk afstaða. Glufu er haldið opinni.