Það gat ekki liðið á löngu áður en Sjálfstæðismenn færu að pota í Framsóknarflokkinn, ekki eftir skoðanakönnunina í gær þar sem sést glöggt að fylgið leitar frá Sjálfstæðisflokknum til Framsóknar.

Friðjón R. Friðjónsson, sem er mjög handgenginn forystu flokksins, gefur tóninn í bloggi hér á Eyjunni. Hann birtir mynd af verðandi vinstri stjórn undir forystu Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar.

Skilaboðin eru semsagt þau að Framsókn muni mynda stjórn með öðrum flokkum en Sjálfstæðisflokknum ef hún fær nægt fylgi.

Það er erfitt fyrir Framsókn að neita þessu – flokkurinn gengur „óbundinn“ til kosninga eins og tíðkast á Íslandi.

Og kannski virkar þetta betur en deilur um kosningamál – einhvern veginn hefur maður á tilfinningunni að kjósendur taki kosningaloforð alveg mátulega hátíðlega.

Svo er það spurning með Samfylkinguna. Þar á bæ hjóta menn að brjóta heilann ákaft um hvernig eigi að taka á Bjartri framtíð.

Björt framtíð er að sumu leyti vinaflokkur Samfylkingarinnar, stefnan er ekki óáþekk, helstu foringjarnir koma úr Samfylkingu og eiga vini þar inni. Og Besti flokkurinn, sem er önnur stoð í Bjartri framtíð, vinnur með Samfylkingunni í borgarstjórn í Reykjavík. Þar slitnar ekki slefan á milli.

Þannig að það er erfitt fyrir Samfylkinguna að ná taki á Bjartri framtíð, enda er hann næstum eins og ögn óspjallaðri útgáfa af Samfylkingunni sjálfri.

Að maður tali nú ekki um þegar stefnuskrá Bjartrar framtíðar er jafn loftkennd og raun ber vitni.