Steingrímur J. Sigfússon ætlar að hætta sem formaður Vinstri grænna. Það ber nokkuð brátt að.

Landsfundur flokksins er um næstu helgi, hann verður sjálfsagt frekar smár miðað við hinn risavaxna landsfund Sjálfstæðisflokksins sem er á sama tíma.

En formannskjör mun tryggja að fundur VG fær athygli í fréttum þessa helgi.

Katrín Jakobsdóttir er nefnd sem formannsefni, það talað eins og hún sé nánast sjálfkjörin. En væntanlega ríkir lýðræði innan VG – það gætu verið einhverjir aðrir sem hefðu áhuga á formannssætinu.

Hvað með til dæmis Svandísi Svavarsdóttur?

Steingrímur segist stefna á að sitja áfram á þingi. Það kemur dálítið á óvart. Oftar er það þanni að þegar sterkir leiðtogar eins og hann hætta, þá gefa þeir öðrum eftir sviðið.

Maður talar nú ekki um fólk sem hefur verið jafn lengi í stjórnmálum og Steingrímur. Hann kom fyrst inn á þing 1983. Hann stofnaði VG og er búinn að leiða flokkinn síðan 1999.

Steingrímur segir í yfirlýsingu að baráttan hafi tekið sinn toll. Hann er sjálfsagt þreyttur. Og ekki er hann vinsæll – það stefnir í afhroð VG í næstu kosningum.

Það er spurning hvort nýr formaður geti breytt einhverju þar um. Eitt má nefna í því sambandi – talsverðar líkur eru á að formaður VG verði eina konan í karlasamsæti flokksformanna í kosningunum. Og svo er hitt að Katrín Jakobsdóttir hefur jafnan mælst sem vinsælast ráðherrann í ríkisstjórninni.

En staðan fyrir kosningarnar verður furðuleg. Það verða komnir nýir formenn í báða stjórnarflokkana. En ríkisstjórnin mun væntanlega halda áfram fram að kosningunum, með fyrrverandi formennina sem aðalpersónur, líkt og undanfarin ár.