Formaður Sjálfstæðisflokksfélagsins í Grafarvogi skrifar grein um borgarstjóran í Reykjavík í Fréttablaðið í dag og tekur upp það háttarlag úr ritstjórnarskrifum Morgunblaðsins að kalla hann Jón Gunnar Kristinsson.

Í þessu felst víst svakaleg ádeila – að kalla menn nöfnum sem þeir nota ekki sjálfir. Það er eiginlega ekki við öðru að búast en að lyppist niður.

Jón Gunnar Kristinsson.

Við getum hugsað okkur hvernig þetta hefði komið út í deilum fyrr á öldinni, ef menn hefðu til dæmis ekki kallað Nóbelsskáldið Halldór Laxness heldur:

Halldór Guðjónsson.

Þessi mikli rithöfundur hefði sjálfsagt verið alveg sleginn út af laginu.

Ég veit að sjálfur fer ég í taugarnar á mörgum, en þó ekki nógsamlega til að hafa verið kallaður mínu fulla nafni á prenti – ég hlýt auðvitað að kvíða þeim degi:

Egill Óskar Helgason.

— — —

Annars er áðurnefnd grein athyglisverð fyrir fleiri sakir því þar segir að Jón Gnarr og aðdáendur hans telji þá vera „réttdræpa“ sem gagnrýna borgarstjórann. Svo stækur er átrúnaðurinn orðinn.