Þegar ég var ungur maður og fór til útlanda fannst mér ég vera að svíkjast um ef ég væri ekki stanslaust á söfnum.

Skoðaði helst hvert listaverk í krók og kima. Mér fannst ég verða að læra.

Svo fór ég að slaka á, það kemur enn fyrir að ég fari á söfn, en þá er það helst til að skoða eitt og eitt verk.

Ég er ekta dilettanti – hef áhuga á mörgu en er ekki sérfróður um neitt.

Ég datt ofan í að spila tölvuleikinn QuizUp. Komst að því að það var ein grein hans sem  mér fannst verulega skemmtileg, kannski af því ég var ekki svo góður í henni. Hún heitir Name the Artist, það birtist mynd á skjánum, maður á að finna út hver málaði hana.

Þarna eru myndir eftir málara frá endurreisnartímanum, frá klassíska tímanum, enska for-rafaelíta, impressjónista, abstrakt expressjónista og margt fleira. Býsna fjölbreytt og forvitnilegt.

Upp úr þessu fór ég svo að skoða málara sem ég hafði ekki mikið kynnt mér áður. Tveir eru mér sérlega hugstæðir í dag.

Annars vegar er það Alfred Sisley, Englendingur sem bjó í Frakklandi alla sína tíð og er frægastur fyrir landslagsmyndir sínar. Það eru einkum vetrarmyndir hans sem er gaman að skoða á þessum degi þar sem kyngir niður snjó.

Hinn málarinn er allt öðruvísi. Hann hét Lawrence Alma-Tadema, var Hollendingur en settist að á Englandi. Myndir Alma-Tadema lýsa lifi hinna fornu Rómverja, fólkið lifir í miklum lúxus í marmarahöllum sem ná út í sjó. Þessar myndir voru ekki hátt skrifaðar um langt skeið, en hafa verið enduruppgötvaðar – í þeim býr mjög sérstæð fegurð.