Vilhjálmur gerir nýjar verðbólgutölur Hagstofu Íslands að umtalsefni, en tólf mánaða verðbólga fer nú úr 5,2% í 5,4%. Hann segir að þróunin sé skýr:
„Hækkun á matvöru og eldsneyti keyrir áfram verðbólguna. Á sama tíma hækkar vísitala neysluverðs um 0,55% á milli mánaða. Þetta er ekki bara tala á blaði – þetta þýðir að verðtryggðar skuldir heimilanna hækka um 11 milljarða króna á einum mánuði. Á síðustu fjórum mánuðum nemur hækkunin 61 milljarði króna. Þetta er veruleiki sem heimilin finna fyrir,“ segir hann.
Vilhjálmur segir ótrúlegt að verða vitni að stefnuleysi og aðgerðarleysi stjórnvalda á þessum tímapunkti.
„Enginn virðist taka ábyrgð á því að leiða saman þá aðila sem gerðu kjarasamningana til að bregðast við stöðunni. Enginn „skipstjóri“ er við stýrið. Við í Breiðfylkingunni – Starfsgreinasamband Íslands, Efling, Samiðn og Byggiðn – könnumst ekki við það samstarf og samráð sem stjórnvöld halda fram nánast daglega. Slíkt samráð hefur einfaldlega ekki átt sér stað.“
Vilhjálmur segir í færslu á Facebook að samningsumboðið sé skýrt, það liggi hjá þeim stéttarfélögum sem undirrituðu kjarasamningana.
„Það er þeirra að taka ákvörðun um framhaldið ef forsendur bresta. En það er með ólíkindum að ekkert sé gert til að reyna að verja forsendurnar eða lágmarka þann skaða sem blasir við.“
Hann segir að gengið hafi verið til samninga af ábyrgð og hófstilltar launahækkanir til langs tíma verið samþykktar.
„En á sama tíma hefur leiguverðvísitala HMS hækkað um 17% frá undirritun samninga – og raunveruleikinn blasir við: Leiga sem var 350.000 krónur er komin í um 410.000 krónur. Það er hækkun upp á 60.000 krónur á mánuði. Til að standa undir slíkri hækkun þarf launahækkun upp á um 90.000 krónur í ráðstöfunartekjur. Launataxtar okkar hafa hins vegar aðeins hækkað um 73.000 krónur á sama tíma. Það segir allt sem segja þarf.“
Hann bendir á að launahækkanir dugi ekki einu sinni fyrir hækkun á húsnæðiskostnaði, hvað þá öðrum hækkunum sem heimilin standa frammi fyrir daglega.
„Við vorum svikin. Staðan í efnahagslífinu er alvarleg og versnar með hverjum mánuði sem líður án aðgerða. Nú þarf skýra forystu, raunverulegt samráð og tafarlausar aðgerðir. Annars munu afleiðingarnar lenda af fullum þunga á heimilum landsins.“
