Lélegir innviðir í samgöngum draga niður samkeppnishæfni Íslands. Sums staðar á Vestfjörðum er vegakerfið okkar ekkert betra en það var 1950. Vegirnir þola engan veginn alla þá þungaflutninga sem um þá fara. Mikilvægt er að efla strandsiglingar á nýjan leik. Núverandi ríkisstjórn bætir milljörðum á

Það er mikilvægt að vera afdráttarlaus og skýr á þeim óreiðutímum sem nú eru uppi á kringlu jarðar. Og líklega er aldrei eins brýnt að standa í lappirnar og þegar sótt er að helstu gildum lýðfrjálsra þjóða. Um þetta snýst orðræðan í stjórnmálum okkar daga. Annað tveggja er að rísa upp úr rykinu sem

Utanríkispólitík Íslands hefur um langan tíma byggst á skýrum hugmyndafræðilegum undirstöðum: Varðveislu fullveldis og frjálsum viðskiptum. Hugmyndafræðina höfum við síðan gert að veruleika með aðild að Atlantshafsbandalaginu og innri markaði Evrópusambandsins. Bandaríkin hafa lengstum haft forystu

Svarthöfða fannst það skemmtileg tilbreyting að fá fyrrverandi forseta lýðveldisins, Ólaf Ragnar Grímsson í Silfrið á mánudag að tjá sig um heimsmál og stöðu Íslands. Ansans ári hvað hann lítur vel út, það er eins og maðurinn eldist hreint ekki. Hárið reyndar orðið hvítt en að öðru leyti var ekki

Loftslagsmálin og hnattræn hlýnun eru ofarlega á blaði á ársfundi Alþjóðaefnahagsþingsins (The World Economic Forum) sem nú stendur yfir í Davos í Sviss. Þangað flykkjast þjóðarleiðtogar og áhrifafólk í viðskiptum til að ræða stöðu efnahagsmála og framtíðina. Loftslagsmálin skipa þar stóran sess