Það að gráta er ekki það sama og að vera veikburða. Sálfræðin og vísindin hafa árum saman minnt fólk á að tár eru miklu flóknari og nauðsynlegri en margir halda.

Sumir fara mjög auðveldlega að gráta og virðast eiginlega ekki geta komist hjá því. Þetta kveikir oft spurningar um hvort það sé eðlilegt að gráta svona mikið og hvað þetta segi um persónuleika fólks.

Það að gráta mikið getur tengst mikilli tilfinningalegri viðkvæmni. Þetta þýðir ekki að viðkomandi sé „brothættur“, heldur að maður hafi getuna til að merkja eigin tilfinningar og geti brugðist við ef nauðsyn krefur.

El Confidencial segir að í þessum skilningi þjóni gráturinn hlutverki ventils  sem hjálpar til við að draga úr spennu og endurstilla hið innra jafnvægi.

Rannsóknir benda til að fólk, sem fer auðveldlega að gráta, sé ekki endilega veikburða, heldur sé það tilfinningalega sterkara en aðrir. Ástæðan er að þetta fólk viðurkennir tilfinningar sínar, bælir þær ekki niður og hefur því fleiri úrræði til að takast á við erfiðar aðstæður.