Í grein sinni gagnrýnir hann aðstöðu til skíðaiðkunar á höfuðborgarsvæðinu og segir að þrátt fyrir að milljörðum hafi verið varið í uppbygginguna hafi brekkum fækkað.
„Á undanförnum árum hafa milljarðar króna verið settir í uppbyggingu skíðasvæða á höfuðborgarsvæðinu. Þegar slíkum fjármunum er varið í opinbera innviði er eðlilegt að spurt sé hvort þeim sé ráðstafað með þeim hætti sem best þjónar almenningi til lengri tíma,“ segir Guðmundur sem hefur lengi starfað að uppbyggingu skíðaíþrótta á höfuðborgarsvæðinu.
Hann rifjar upp að árið 1991 hafi sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu keypt lyftur og mannvirki í Skálafelli af skíðadeild KR og tóku þau þar með við rekstri svæðisins.
„Fram að því hafði skíðadeild KR byggt upp starfsemina að stórum hluta í sjálfboðavinnu. Með þessari ákvörðun færðist ábyrgðin yfir til opinberra aðila og væntingar stóðu til að með auknum fjármunum og faglegri stjórnun yrði hægt að byggja upp öflugt skíðasvæði fyrir íbúa höfuðborgarsvæðisins.“
Guðmundur bendir á í grein sinni að Skálafell hafi um árabil verið eitt helsta skíðasvæðið suðvestanlands. Þar hafi fimm lyftur verið í rekstri, þar á meðal stólalyfta, og svæðið opið daglega yfir vetrartímann. Skálafell hafi gegnt mikilvægu hlutverki fyrir skíðaiðkun, æfingar og keppnishald.
„Á næstu árum tók hins vegar við samfelldur samdráttur. Lyftum fækkaði og opnunardagar urðu sífellt færri. Árið 2018 undirrituðu sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu samkomulag í gegnum Samtök sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu um heildaruppbyggingu skíðasvæða til framtíðar. Þar var gert ráð fyrir milljarða fjárfestingu og skýrri forgangsröðun framkvæmda: fyrst ný lyfta á suðursvæði Bláfjalla, síðan uppbygging í Skálafelli og að því loknu frekari uppbygging í Bláfjöllum, þar á meðal Drottningarlyftan.“
Guðmundur segir að sú forgangsröðun hafi hins vegar breyst án þess að skýr fagleg rök hafi verið sett fram fyrir þeirri breytingu.
„Á síðustu áratugum hefur í raun átt sér stað stöðugt niðurrif skíðasvæða á höfuðborgarsvæðinu. Vestursvæði Skálafells var lokað, Hengilssvæðinu var lokað og starfsemi ÍR og Víkings flutt í Bláfjöll. Árið 2012 var síðan Eldborgarsvæðinu lokað þar sem skíðadeild Fram hafði haft aðstöðu um áratugaskeið. Síðustu þrjá vetur hefur síðan Skálafell verið algjörlega lokað.“
Hann segir að sameiginlegt fyrir þessi svæði hafi verið að þar höfðu skíðafélög byggt upp skála og starfsemi í kringum lyftur og troðnar brekkur. Þegar lyftur voru lagðar niður hafi rekstrargrundvöllur skálanna horfið.
„Afleiðingin er sú að þrátt fyrir milljarða fjárfestingu hefur skíðabrekkum á höfuðborgarsvæðinu í raun fækkað verulega. Lyftur flytja í dag svipaðan fjölda gesta og áður, en brekkurnar sem taka við þeim eru færri. Á sama tíma og milljörðum hefur verið varið í uppbyggingu skíðasvæða hefur skíðabrekkum á höfuðborgarsvæðinu í raun fækkað.“
Guðmundur segir að uppbygging í Bláfjöllum hafi ekki leyst þann þrýsting sem myndast þegar aðsókn er mikil. Lyfturnar geti flutt þúsundir gesta á klukkustund en brekkurnar sem taka við þeim ráði við mun færri.
„Þegar opið er myndast því langar biðraðir á bílastæðum og við skála. Einnig verða mikil þrengsli í brekkunum með aukinni slysahættu.“
Guðmundur bendir einnig á að lokun Skálafells hafi einnig haft áhrif á æfinga- og keppnisaðstöðu fyrir alpagreinar.
„Þar er eini löglegi stórsvigsbakki á suðvesturhorninu og með lokun svæðisins hefur aðgengi að þeirri aðstöðu í raun horfið. Það hefur bein áhrif á starf skíðafélaga og æfingaaðstöðu barna og ungmenna. Að geta ekki haldið alþjóðleg mót í alpagreinum á höfuðborgarsvæðinu er einfaldlega til skammar,“ segir Guðmundur sem segir að málið snúist þó ekki um afreksíþróttir.
„Sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu leggja ríka áherslu á lýðheilsu og aðgengi almennings að íþróttum. Ef aðstaða til skíðaiðkunar er takmörkuð verður íþróttin í reynd aðeins aðgengileg þeim sem hafa bolmagn til að ferðast reglulega norður á land eða til útlanda með börn sín. Skíðaíþróttin á ekki að verða forréttindi þeirra sem hafa efni á að sækja hana annað, hún á að vera aðgengileg börnum og fjölskyldum á höfuðborgarsvæðinu sjálfu.“
